Nou, dat het een impact heeft dat artsen zeggen dat ik moet afvallen, bleek vandaag.
Vandaag in totaal 5 crackers gegeten, daarna gaan statten en dus enkele uren door de stad gebanjerd. Bij thuiskomst bij mijn ouders ben ik even op de bank gaan liggen en in slaap gevallen. Dit is bijna fataal afgelopen.
Ik voelde in mijn slaap een hypo opkomen en ik dwong mezelf om wakker te worden, maar dat lukte niet, vervolgens ging ik heel eng dromen. Dat ik met 2 andere mensen van lichaam had gewisseld zodat we allemaal gezond zouden zijn (ben niet bezig met mijn komende transplantatie hoor!). Ik werd wakker en merkte dat ik als enige niet gezond uit de ruil was gekomen. Ik weet dat ik nog heb gezegd, dat ik vreemd gedroomd heb en vervolgens is thuis bij paps, mams en Adriana paniek uitgebroken.
Ik heb blijkbaar gegild en gehuild, maar er kwam geen geluid meer uit, ik zakte op de bank in elkaar en kon me niet meer bewegen, mijn paps heeft me rechtop gezet en mams heeft me dextrodrank naar binnen geduwd, maar na een paar slokken kon ik niet meer drinken. Ik wist dat ik moest drinken, maar het ging niet meer. Ik ben weer in elkaar gezakt en het enige dat ik weet is dat de buren opeens bij me stonden( de buurman van mijn ouders is ambulancebroeder en stond al gereed met de glucagen, en zijn vrouw is verpleegkundige in het AZM) Ik hoorde mijn paps tegen me praten en hoorde de buurman zeggen volgens mij komt ze weer bij, Ik heb met de grootste moeite kunnen knikken dat ik inderdaad weer aan het bijkomen was. Zelf had ik het idee dat mijn hoofd heel erg op en neer ging, maar blijkbaar waren het mini-knikjes.
Mijn ouders hadden inmiddels de ambulance gebeld en die was onderweg, want we werden teruggebeld hoe het met me ging. Ik ben weer rechtop kunnen gaan zitten en heb de rest van de fles leeggedronken. Gelukkig kon ik daarna weer normaal praten en alles doen. Het blijkt dus dat ik mijn vader heel boos heb aangekeken en zelfs een wazige blik in mijn ogen had, grote ogen en mijn tong buitenboord. Ze waren bang dat ik zou overlijden.
Dit was echt de meest angstaanjagende hypo ooit! Zelf had ik het idee dat ik wegzakte en ik moest me moeite doen om wakker te worden. Zoveel meekrijgen en niks kunnen doen, weten dat je moet slikken en het niet kunnen. Jeetje wat moeten ze allemaal zijn geschrokken. Ik ook trouwens!
Uiteraard heb ik daarna flink gegeten en heb maar niet gebolust vanavond want dat durf ik nu echt niet!
Mijn buren hebben ook al aangegeven dat dit geen goede manier is van lijnen Nee zeker niet!!!!!
Maar het zit zo diep, ik moet afvallen, maar heb nu ook maar besloten dit niet ten koste van alles te doen!
De ambulance is gelukkig niet hoeven komen, ik heb het weer gered, dankzij het kordate optreden van mijn ouders, mijn lieve dochter en de buren van paps en mams, jongens allemaal heel erg bedankt! Wat zou ik zonder jullie moeten!!!!! Een dikke kus voor jullie en zoiets zal ik niet meer laten voorkomen!!!!!!!
Na het goede nieuws gisteren, ben ik vandaag weer naar de nefroloog in het AZM geweest. Paps was meegegaan en dat maakt het toch een stuk makkelijker, lijkt wel of het dan een heel ander gesprek is!
De kern van de hele zaak is dus dat ik voorlopig niet hoef te beginnen met de dialyse voorbereidingen. We hebben het kunnen uitstellen tot oktober! En de komende zomervakantie heb ik ook ziekenhuisvrij! Daar heb ik op gestaan, geen ziekenhuisbezoeken in de vakantie behalve een transplantatie! Hij ging er warempel mee akkoord!
Heerlijk even geen ziekenhuis te moeten bezoeken, even lekker vakantie van alle ellende, even gewoon zijn, en kunnen genieten van elke dag, zonder het zwaard van damocles boven je hoofd wat je nu weer voor berichten krijgt in het ziekenhuis.
Oja enne…………..zeg niet dat die steen niet werkt, want mijn kreatinine was van 299 naar 290 gegaan en mijn hb is van 7.0 naar 7.7 gegaan en het kalium van 5.18 naar 4.7!
Het is nog altijd niet goed , maar het is ietsje beter dan voorheen! Inmiddels hangen er al verschillende stenen om mijn nek, en geloof het of niet, ik heb het gevoel dat het me sterker maakt! De waardes bewijzen eigenlijk al voor een deel dat het werkt!!
Need I say more? dacht het niet!!!!! 
Nou wat kan een mens gelukkig zijn, na een simpel ziekenhuis bezoek. Vandaag ben ik naar Leuven geweest, een afspraak met de transplantatiechirurg Prof Pirenne. Hij vond het heel goed dat ik langsgekomen was en verzekerde mij dat bij de eerstvolgende goede pancreas, deze voor mij zal zijn! Daarbij zei hij heel betekenisvol:”dat zal niet lang meer duren!”
Ook vond hij het niet noodzakelijk om nu al te gaan dialyseren. Bij een waarde tussen de 400 en 500 (kreatinine) wordt er in Leuven pas begonnen met de pre-dialyse, dus ik met mijn 299, hoef nog niet te gaan beginnen! Het is dus echt een hele grote opluchting voor mij!!!
Ik ben dan ook vandaag erg gerustgesteld en zie nu ook niet meer op tegen een bezoek aan de nefroloog in het AZM morgenmiddag!
Dan hebben we nog goed nieuws:
Adriana is nu HAVObrugklasser-af en we kregen net een telefoontje van haar mentor, ze is bevorderd naar 2 atheneum! We hebben gesprongen en gedanst en van geluk een traantje weggepinkt, want hier heeft ze het hele jaar voor gewerkt, om naar het Atheneum te kunnen gaan! Uiteraard is er vandaag feest! Maar volgende week dinsdag pas echt , want dan is ze jarig, maar die verjaardag kan uiteraard niet meer stuk voor haar! Wat een heerlijk vakantie ligt er nu voor ons!
Wat doet dat een mens goed, om zulke goede berichten op 1 dag te krijgen! Het is vandaag GENIETEN!!!!!!!!!!
wij zijn vandaag zo vrolijk, zo vrolijk zo vrolijk, tralilalila………….
Nou wat en radiostilte op mijn weblog hè?!
Tja kan je hebben, ik heb niet zo veel meegemaakt de laatste week, en loop eigenlijk nog met mijn hoofd en gedachten bij het concert! Ik geniet nog steeds!
Oja wel iets meegemaakt, op controle bij de internist geweest, we zijn niet toegekomen aan bespreken van mijn waardes en zo, want ik werd me daar toch een potje emotioneel! Gelukkig was mijn paps meegegaan en heeft hij vaak het woord van me kunnen overnemen, want ik was niet aanspreekbaar op veel momenten. Ik ben superblij met mijn internist, hij begreep precies hoe ik me voelde, en was zeer aandachtig. Was de nefroloog maar zo meelevend! Uiteindelijk ben ik met een gerustrer hart en gevoel bij het ziekenhuis weggegaan.
Daarbij komt dat ik me nogal druk loop te maken wat betreft die dialyse. Nu heb ik contact met 2 andere meiden die veel slechtere waardes hebben dan ik en zij zijn ook nog niet aan de dialyse! Kijk dat neem ik dus degelijk mee in mijn gesprek a.s. dinsdag met mijn nefroloog. 
Waar ik dus helemaal geen trek in heb!
Gelukkig gaat mijn paps weer mee, want ik heb weinig behoefte nog alleen naar het ziekenhuis te gaan. Als het aan mij ligt ga ik gewoon helemaal niet meer, maar dat kan helaas ook weer niet. En de komende week mag ik maar liefst 3x heen! hoera:’(
Maandag naar Leuven voor gesprek met de transplantatiearts, dinsdag naar de nefroloog in het AZM en vrijdag naar de dvk en de dialyseverpleegkundige. Ik kan mijn lol weer op, grrrr. Gezondheid is een Godsgeschenk!
Maar ok, vandaag ga ik lekker de stad in, eens kijken of er iets leuks te halen valt. Ik wil mezelf eens iets leuks kopen, een nieuw shirtje of zo, weet nog niet wat, maar zal daar wel verslag over uitbrengen.
Donderdag zijn we voor Adriana geweest, ze heeft superleuke kleding gekocht! Maar haar staat ook werkelijk alles even mooi, (ze heeft dan ook een figuurtje om jaloers op te zijn. Ik daarentegen………..zwijg maar liever!)
Nou luitjens, tot latersssssssssssssssssssss!!!!
van je liefde, vriendschap en van jou!
Dat was het laatste nummer dat Guus Gisteravond in Eindhoven ten gehoren bracht. Nou wij hebben ook genoten !!!! Het was In een woord: G-E-W-E-L-D-I-G!!
het concert begon met de nieuwe nummer : 1 tranen gelachen, en bij het derde nummer waren de waterlanders al weer in overvloed bij mij aanwezig. (Geef mij nu je angst). Mijn vriendin heeft me eens stevig vastgepakt en ik heb al huilend het hele nummer meegezongen. Jep, Ik, de stoere sterke Claudia brak bij het nummer Geef mij nu je angst. Ik was en ben eigenlijk sinds een 2-tal weken erg emotioneel en kan dus echt om het minste of geringste janken. En daar baal ik van, maar dat maakte bij Guus niet uit, Het hele stadion galmde de tekst mee (32.000 mensen) en dat doet je dan ook heel veel, temeer als je in zo een emo-bui zit als ik momenteel!
Verder waren de nummers van Guus gewoon allemaal even goed en we deden net even of wij ook echte brabanders waren op het moment dat hij “Brabant”zong en ook nog een ode aan PSV bracht!!(tja je wil niet uit de boot vallen uiteraard!) Maar jongens wat heeft die man goeie teksten. Ik was er al heel vroeg getuige van toen hij 2 jaar bij mij op de middelbare school heeft gezeten (hij VWO ik HAVO), bij het jaarlijks cabaret was ie al goe-oed! Nu is ie veeeeel beter!
De sfeer was super de hele middag al en we hadden een parkeerplaats gekregen direct bij de ingang, nouja we moesten ongeveer 10 meter lopen en we waren al binnen, is dat boffen of niet?!?
Als gastoptreden kwamen Peter Koelewijn en Acda en de Munnik, en wat was Thomas Acda veranderd!
Ik herkende hem bijna niet meer! Hij had zijn haren een ander kleurtje gegeven en zag er gewoon super uit, ik zei al meteen tegen mijn vriendin….zullen we hem straks mee naar huis nemen? hahaha.
Nou jullie merken het vast al, het was gewoon supergeweldigfantastischtegek!
Ik heb genoten, genoten……………
Uiteraard was ik maandag niks waard en heb ik na het bezoek aan de internist (ook weer heel emotioneel) flink geslapen. ik zag er niet uit, was echt doodvermoeid en dat tekende zich af op mijn gezicht! Vandaar ook pas dit late blog op dinsdag!
Vanmorgen al druk in de weer, hond moest nog uitgelaten worden, tas inpakken, uiteraard douchen en tja wat trek je aan naar een concert van Guus meeuwis? Niet dat ik hem live zal ontmoeten, maar het is in het voetbalstadion te Eindhoven (lang leve psv). Aangezien het weer een beetje van slag is, is het dus niet echt makkelijk te kiezen, ga je zomers en riskeer je dat je natgeregend wordt? Of kleed je je wat warmer en loop je het risico uit je kleren te zweten? hmmmmm moeilijk, de kledingkast is geduldig, ik wat minder;)
Uiteindelijk gekozen voor wat klassieks, een lange zwarte broek, een singletje en daaroverheen een blouse, kan ik altijd uittrekken, dat blousje dan hè ;). Zo klaar, nu de tas is ingepakt, brood mee, iets te drinken, en uiteraard de dextrootjes. Portemonnee is gevuld, dus Guus Here I come!
Nog even met een kop thee en een boterhammetje aan de pc en dan is het dochter en hond wegbrengen naar opa en oma en mijn vriendin oppikken en dan saampjes op weg naar Eindhoven! Ik heb er zin in!
Alle drie de concerten waren uitverkocht, toch kon ik nog 2 kaartjes bemachtigen, dankzij de Bart Foundation en de Nierstiching! Mijn dank gaat dan ook naar de Nierstichting! (heb je tenminste ook eens profijt van je nieraandoening) Ok die laatste opmerking is misschien galgenhumor, maar ach, je moet alles toch een beetje (proberen te ) relativeren.
Nu ga ik afsluiten en op weg naar Eindhoven, wellicht vanavond laat en anders morgen een verslag van hoe het geweest is!
doeiiiiii
Zoals de meesten van jullie al weten heb ik een paar maanden geleden mijn tuintje helemaal op laten knappen. Vandaag heeft mijn ome Theo een muurschildering op de witte lelijke muur van mijn schuurtje gemaakt.
Ik wilde het jullie niet onthouden, want het is supermooi geworden! Dus bij deze een foto van de prachtige schildering!
Ome Theo heel erg bedankt voor het prachtige werk!!!!!! dikke kus van mij!
Een paar dagen voor mijn verjaardag waren vrienden van mij uit utrecht hier op de cauberg op vakantie. Ze nodigde mij (en mijn dochter) uit om bij hen te komen eten, als kadootje voor mijn verjaardag. ik was blij verrast en vond het een super idee!
Het eten was heerlijk, gourmetten in de zon, wat wil een mens nog meer, het leek wel of wijzelf ook op vakantie waren! Na het eten vertelde EJ dat ze mijn verjaardag niet vergeten waren…..nee leek me logisch, ze hadden me immers getrakteerd op dit heerijk etentje! Mijn verbazing was dan ook zeer groot, toen hij met het volgende verhaal kwam;
Zelf ben ik bezig me te verdiepen in edelstenen en hun werking.
EJ en Frederike zijn op vakantie geweest in Nieuw Zeeland, waar op het Hokitika strand veel jade gevonden wordt. Nu is nefriet, heeft als werking om nieren te stimuleren, een mindere soort jade en deze is daar ook rijkelijk aanwezig. EJ is op zoek gegaan naar een mooie nefriet steen voor mij,heeft deze helemaal bewerkt en had deze als kado voor mijn verjaardag. Ik was en ben nog steeds erg ontroerd als ik eraan denk.
Dit is zo een mooi kado!
Op deze pagina kun je het verhaal lezen, de making of.. zoals EJ en Frederike het noemen.
Ik wilde het toch hier vermelden, alleen al vanwege de symboliek die er achter dit kado steekt! De steen heb ik om mijn nek hangen en gaat er alleen af tijdens het douchen (omdat anders het kettinkje gaat slijten)!!
toen ik wilde beginnen met een website zei een goede vriend mij: “Niet doen, het web zal je opeten! Vlucht nu je nog kan.”
Hij heeft gelijk, maar ach er zijn ergere verslavingen! Het maken van mijn website vergt enorm veel tijd, ik doe het tussen het huishouden door. Ik heb er lol in, als ik de ene pagina nog niet af hebt, komt er weer een idee voor een nieuwe. En zo breidt zich mijn pagina uit, inmiddels heb ik zo een 23 pagina’s op mijn website staan. en ik ben nog niet klaar! De transplantatiepagina’s moeten nog komen, en uiteraard mijn eigen ervaring met betrekking tot dialyse en transplantatie. Maar deze komen nog, uiteraard. Nouja hopelijk hoef ik niks te schrijven op “mijn keuze“-pagina m.b.t. de dialyse! Ik hoop nog steeds dat me dit bespaard blijft, dat ik dus snel aan de beurt ben met de transplantatie.
Op dit moment heb ik de dialysepagina’s opgemaakt, evenals pagina’s over de verschillende soorten dialyse, zoals hemo en peritoneaal.
en ik ga gestaag door! Dit is een vreselijk leuke hobby! dus bekijk regelmatig mijn website, voor nieuwe aanpassingen!
Vandaag ben ik al 37 zomers op deze wereld, wauw, wat een mijlpaal! Ik voel me momenteel hartstikke goed en toen ik vanmorgen wakker werd met de gedachte goh 37!, leek het even heel oud. Inmiddels ben ik al aan het idee gewend en ben er trots op dat ik er nog steeds ben! Ik voel me geen 37, eerder 35 ;)!
tot nu toe lekker rustig aan gedaan, saunaatje gepikt, lekker gebadderd en zometeen even met de fiets de stad in. Lekker in het goede zomerse weer op de fiets. Ik ben een echt zomermens. Zon, zee en strand zijn mijn elementen. Ik heb me vandaag voorgenomen om nog heel wat zomers te genieten van wat de natuur ons schenkt.
Mijn 38ste levensjaar staat vol met gebeurtenissen, te wachten aan de voordeur. Ik ben er klaar voor!
Na verleden week problemen met de weblog te hebben gehad, vandaag was het weer zover. Eindelijk weer alles ge-update en warempel alles was weer weg! Je zou er bijna hoorntjes van krijgen. Maar geen nood, daar was wederom Frederike, die mij telkens weer uit de brand kan helpen! Fre Bedankt!!! Hopelijk blijft het nu goed gaan! Het nadeel is alleen dat ik niet meer alles teksten heb, die ik hier al had neergeschreven. Maar de belangrijkste had ik gelukkig wel in een bestandje staan! Voortaan eerst maar even alles back-uppen!
Laten we het maar aan het weer wijten. Dat is wederom, na het noodweer van vrijdag, behoorlijk tekeer aan het gaan! Zaterdag werd het pas laat in de namiddag weer lekker weer, waardoor we gelukkig wel in de tuin hebben kunnen vertoeven tijdens mijn verjaardagsfeestje! En net is hetw eer begonnen! Op tijd van een paar minuten werd de lucht van mooie helder blauw, naar dreigend oker en meten daarna gitzwart …..en nu “bliksemdenuttut” en dondert het alsof het zeer drukkend weer is geweest!! Volgens mij is Moeder Natuur behoorlijk van streek.
Ach we doen de rolluiken dicht en zetten de tv aan en we hebben nergens last van. Hopelijk blijft het verder rustig hier, want vrijdag zijn er de nodige kelders ondergelopen in de huizen hier. En er is zelfs op 2 plaatsen in mijn buurt de bliksem ingeslagen! De brandweer had het erg druk, maar dan zie je toch dat je in een kleine gemeenschap leeft, waarin iedereen elkaar helpt bij het opruimen en herstellen van de troep die het weer heeft achtergelaten
. 
Contact met Leuven
Eindelijk kan ik ook eens wat goed nieuws vertellen!
Ik heb net gebeld met Leuven en een nieuwe afspraak gemaakt met de prof die mij gaat transplanteren. Ook heb ik een goed telefonisch gesprek gehad met de transplantatiecoordinator.
Eindelijk is meer bekend over mijn plaats op de wachtlijst!
Van mijn bloedgroep en weefseltype zijn we met zijn 3-en op de wachtlijst. Ik sta momenteel 2de, en degeen voor mij heeft een ietwat afwijkende HLA typering en is ouder dan mij. Dat zou betekenen dat bij de eerstvolgende donor met mijn bloedgroep en HLA typering: ik gebeld ga worden!Nu is mijn bloedgroep niet de meest voorkomende (0-negatief) maar is dit goed nieuws of is dit goed nieuws!!!!!!!
Tenminste weer een zonnetje dat is aan het schijnen achter die grote donkere wolk die er sinds verleden week hangt!
het is toch om niet goed van te worden!
Vorige week donderdag dus niet gisteren maar alweer een week geleden dat de cardioloog heeft gebeld dat ik weer o de wachtlijst moet staan als actief oftewel transplantabel. Vandaag heb ik eens gebeld met Leuven om te kijken of ik daadwerkelijk transplantabel sta. NIET DUS!
Ik sta wederom op inactief!
Ik ben lichtelijk uitgeflipt , want in Leuven wachtten ze nog op de brief van de cardioloog! Ja zo ken ik er nog een paar. Dat is nu dus al de 2de keer dat ik er zelf achteraan ben moeten gaan!
Na telefonische navraag blijkt de brief van de cardioloog nog wel in het AZM te liggen, want meneer heeft hem nog niet ondertekend, is een weekje op vakantie! Maandag wordt ie pas ondertekend en dan wellicht met de fax verstuurd!
Ik ga hem maandag zelf wel halen! en breng hem dan zelf naar Leuven, want dit kan natuurlijk niet!
Weer een dikke week waarin de kans op transplantatie verlopen is!
Als ik alles zo terugreken, heb ik er meer niet opgestaan dan wel!
Geen wonder dat ik nog niet gebeld ben!!!!!!!
grrrrrrrrrrrrrrrrr
Na een druk weekend vandaag een rustige dag. heerlijke genieten van “niets moet, alles mag”.
Het communiefeest van mijn nichtje was een groot succes. Een ouderwets familiefeest in de tuin , onder een eigengebouwde tent van steigerpalen en een groot afdekzeil. Ideaal bij minder goed weer!
Stond ik daar hoor ik opeens een oude bekende met mijn oom staan praten! Ik had die man niet meer gezien sinds ik een jaar of 7 was,
Hij had mij niet meer herkend, ik hem wel, alleen had ie minder haar tegenwoordig;).
We hebben enorm gelachen, gejumped (nouja de anderen dan, ikke waag me daar niet aan), bijgepraat, maar vooral veel lol gehad! Uiteraard was het feest weer veel te snel voorbij. En hebben we vandaag bitterweinig gedaan, behalve aan de pc gezeten en wat gerommeld.
Voor de niet-katholieken onder ons, hier een beschrijving van wat een communie nu eigenlijk inhoud:
In de Rooms-Katholieke kerk nemen kinderen rond hun 7e jaar voor het eerst volledig deel aan de ‘Maaltijd van de Heer’ of ‘eucharististische maaltijd’. Deze eerste deelname aan het sacrament van de eucharistie wordt Eerste Communie of Eerste Heilige Communie genoemd en wordt in het algemeen zeer feestelijk gevierd in de parochie waartoe de kinderen behoren. Eerste Communie is één van de drie stappen in de inwijding of initiatie in het christelijke geloof.
De eerste stap is de doop met water, meestal in het eerste levensjaar van het kind. Door de doop wordt hij of zij opgenomen in de kerkgemeenschap.
De tweede stap is de Eerste Communie, de eerste keer dat het kind volledig mag deelnemen aan de ‘Maaltijd van de Heer’ of eucharistie en het heilig brood ontvangt (te communie gaat).
De derde stap is het vormsel, dat meestal rond 12-jarige leeftijd wordt toegediend door de bisschop. Door handoplegging en zalving ontvangen de kinderen of jongeren de Heilige Geest, de kracht die hen in hun leven zal sterken.Doopsel, vormsel en eucharistie worden sacramenten genoemd.
Vandaag lekker vroeg uit de veren, zelfs Adriana ( mijn dochter) was al om half 10 gewassen en gestreken, zoals ik dat noem Tijdens het ontbijt namen we ons voor weer eens in Sittard te gaan shoppen. We besloten om samen met pa en ma “zjitterd” onveilig te gaan maken.
Daar aangekomen merkte ik al snel dat ik niet helemaal lekker liep, voelde me enigszins afwezig en liep daar op de markt net langs een viskraam. Het rook zo vreselijk lekker dat ik kibbeling kocht. Tijdens het wachten op de gebakken kibbeling, zag ik die man van de viskraam meer vis uitdelen aan vrienden en bekenden dan dat er verkocht werd! Ik vond het wel grappig om te zien. Hij had zijn babbel bij, zoals die marktmensen allemaal wel hebben, en het duurde dan ook niet lang of de kraam liep leterlijk vol van “hongerige” mensen. Hoewel hij ontzettend veel verschillende soorten vis had, vond de kibbeling toch wel erg gretige aftrek. Op een gegeven moment stonden we met een man of 13 te wachten op onze porties!
uiteindelijk na het nuttigen van dit goddelijk goedje, voelde ik me steeds zwaarder gaan lopen. Bij het meten bleek mijn bloedsuikerwaarde op 2.8 te liggen! Geen wonder dat ik me niet helemaal toppie voelde. Ik zette de pomp 2,5 uur uit (is door mij voorgeprogrammeerd in de pomp) wetende dat we nog wel even aan de wandel zouden zijn, en nam een aantal dextrootjes die ik altijd bij me draag.
Adriana zag dat de Coolcat winkel opruiming had, dus we mosten daar toch echt even inlopen! Maar dit waren we niet gewend van de Coolcat, wat een rotzooi zeg! Dit was verre van COOL!!!!!Het leek erop dat ze alle kelders van elk kledingwinkel leeg hadden gemaakt en daar hadden gehangen. Werkelijk zo een troep aan kleding heb ik nog nooit bij elkaar gezien!
Na anderhalf uur de pomp op uitstand, dacht ik wel weer een normale bloedsuiker te hebben en wilde de pomp weer aanzetten, maar heb nog even bloedgeprikt en nu zat ik op 3.6! Nouja zeg! Ongelofelijk zo laag de hele dag. In de auto hadden we nog AAdrink liggen dus die maar genuttigd en een krentenbol en de pomp uit laten staan. Die moest nog een uur de tijdelijke snelheid voltooien, dus die kon mooi uit blijven.
Uiteindelijk met een paar schoenen voor Adriana, een cadeautje voor mijn nichtje die de communie doet morgen, wat etenswaar voor de komende dagen en vooral bijna blaren aan de voetjes kwamen we doodmoe thuis aan.. Daar nog even eten klaargemaakt en weer bloedgeprikt. Nu zat ik eindelijk op 7.6! hehe, nou dat werd tijd, als je ziet dat ik de pomp zo lang uit heb gehad en ook nog dextro, AA drink en een krentenbol heb gehad (de kibbeling telt niet qua koolhydraten), mag ik wat bloedsuikers betreft niet klagen!!!!!
De rest van de avond heb ik bitterweinig gedaan behalve in de stoel gehangen en elke keer zo half en half in slaap gevallen. Morgen naar een communiefeest, terwijl ik vandaag zo lang heb gewandeld, niet echt verstandig voor mijn vermoeiheid, maar ja, wat ik gehad heb neemt me niemand meer af en we hebben lekker langweekend dus maandag word een rustdag!
.
paradigm 712
…Ja vast wel, maar de complicaties doen je de das om!!!
Ochja nu moet ik zeggen dat de techniek toch wel flink vooruit is gegaan hoor. Evenals de opvattingen rondom de behandeling van diabetes.
Moest mijn moeder vroeger de naald en de (glazen) spuit nog uitkoken, kwamen er op een gegeven moment wegwerpspuitjes en naaldjes, tot weer later de nu oh zo bekende pensystemen en zelfs de pompjes.
Na jaren van getob en slechte hba1c’s ben ik dan overgestapt op een insulinepomp. Eerst had ik de paradigm van Medtronics,maar nu heb ik de Cozmo van Smiths Medical.
Waarom ik deze pomp heb gekozen is eigenlijk heel simpel.
Deze pomp is de enige, op dit moment, die waterdicht is en waar ik dus mee kan zwemmen.
Vandaag is mijn blog online gegaan.Hierin zal ik de dagelijkse beslommeringen bijhouden met betrekking tot mijn leventje.
Alles begon op 11 juni 1970. Een poppetje van een baby’tje wat de wereld voor zich zag…….., nouja al was ik me er waarschijnlijk niet bewust van!
Op 11 november 1971 veranderde dit leven van zowel mij als mijn ouders van onbezorgd genieten naar een verder leven van zorgen en opletten: Ik werd diabeet. Vanaf het begin werd ik als britlle diabeet aangevink. Dit wil zeggen dat de bloedsuikers totaal niet te regelen zijn en alles in je leven je bloedsuikers doet ontregelen. Ik kan elke dag hetzelfde doen, precies hetzelfde eten en nog is er geen peil te trekken op mijn glucosewaardes.
Maar goed, dat weet ik nu en ik roei met de riemen die ik heb. Inmiddels heb ik ook al wat ellende achter de rug, alles diabertesgerelateerd, zoals; rethinopathie aan beide ogen (=netvliesbloedingen), hierdoor ook al 2 caterac operaties gehad(=staaroperaties), daarbij sta ik op de wachtlijst voor een gecombineerde nier/pancreas transplantatie (ook wel nier/alvleesklier genoemd) verder te vermelden als nptx.
Verleden maand 23 april werd ik opgenomen en tijdelijk van de wachtlijst afgehaald want ik moest gedotterd worden en kreeg een stent geplaatst in mijn linkerkransslagader. De ingreep is gelukkig goed verlopen en na 38 uur platliggen mocht ik dan eindelijk weer eens uit bed en de dag erna naar huis. Ik heb significant meer energie gekregen sinds ik die stent hebt, voel me flink stuk beter en ben gisteren op controle geweest bij de cardioloog en mocht met een apk sticker op de billen het ziekenhuis weer verlaten. hart was goed in orde, bloeddruk was 90/60!!! nog nooit zo mooi geweest. Ook sta ik weer meten op de wachtlijst voor de nptx. Met mijn nieuwe lijfspreuk voor me uit prevelend heb ik het ziekenhuis in een jubelstemming verlaten. Ik merk namelijk dat sinds ik me minder aantrek van allerlei zaken ik me veel beter voel. Daarom ook de ondertitel van deze blog: het zal mij m’n kont roesten. Het is niet verkeerd of aanstootgevend bedoeld,maar meer een manier van denken en bepaalde rust bij mezelf te bewerkstelligen, en ik kan het iedereen aanraden!
Verder vind ik dat ondanks alle ellende die ik (en mijn ouders) hebben meegemaakt, ik me erg gelukkig mag prijzen dat ik er nog steeds ben. Ik heb een dochter woon in de mooiste stad van Nederand, waar bougondie nog steeds hoog in het vaandel staat en ben helemaal niet chauvinistisch hoor (ahum……wel dus!!) Met andere woorden ik voel me gezegend!!!Daarom ook de hoofdtitel: I am too blessed to be stressed.
Nu hebben jullie in een notedop een beeld van mijn leven, de rest zal regelmatig aangevuld gaan worden. Ik zal niet elke dag schrijven, maar wel als ik weer iets heb meegemaakt.
