Naar aanleiding van het bezoek aan Leuven afgelopen week, kan ik mededelen, dat mijn bewegingsvrijheid wat is toegenomen!

Ik heb in een gesprek aangegeven dat het wachten voor mij extra zwaar begint te worden, aangezien ik mijn vrienden in den lande niet meer kan bezoeken. Daarop gaf zowel de chirurg als de transplantatiecoördinator aan, dat ik zeker mijn vrienden kan bezoeken! Ik hoef niet binnen 2 uur in Leuven te zijn, en er worden heus geen organen weggegeven als ik wat later zou arriveren. Op het moment dat ze mij bellen, moet ik gewoon linea recta naar Leuven toe, dat betekent wel: niet zelf rijden, want in je zenuwen of haast zou je zelf bijna donor kunnen worden en dat is niet de bedoeling!

Ik heb dus uiteraard meteen een afspraak gemaakt en afgelopen weekend zijn we al bij Fré en EJ en de kleine Hieke geweest!

Binnenkort gaan we ook naar Monique en Albert, eindelijk eens hun stekkie bekijken en hun paarden en kinderen leren kennen,. of beter andersom! Eerst de kids dan de paarden

Ik heb helemaal een gelukkig gevoel, want de beperkingen die je opgelegd krijgt zijn er heel wat. Dus nu deze beperking weg is gevallen, voel ik me meteen een flink stuk beter!!!

De arts, Dr D. Monbaliu liet me beloven; lekker te leven en vooral vol te houden, want organen komen eraan, alleen wanneer is en blijft de vraag! Maar ok, deze vrijheid is een kostbaar goed, waar ik dankbaar gebruik van maak!!

Ja ik ben weer thuis, al werd het dus vandaag pas, zaterdagochtend, dat ik naar huis mocht. Uiteraard was mijn stollingswaarde niet goed gisteren, dus moest de sheet nog in mijn lies blijven ivm nabloedingen. Om 20 uur was mijn stollingswaarde 28 (wat perfect is) dus mocht de sheet eruit en werd de lies dichtgeduwd. Daarna nog 4 uur met een drukverband erop en om 12 uur vannacht mocht ook dat eraf en mocht ik weer mijn bed uit. Ze vonden het verstandiger om dan maar tot vanmorgen 8 uur te blijven zodat de arts nog even naar mijn lies kon kijken. Er kwam uiteindelijk een arts kijken, wat een l*lletje rozewater. Hij kwam pas om 11 uur, keek en zei: ziet er goed uit. U mag naar huis. Dus binnen 5 minuten zat ik in de auto. Toen ik thuiskwam ben ik voor de spiegel eens gaan kijken, nouja wat hij er goed uit vindt zien…….ben he-le-maal blauw daar en een dikke bult van de blauwe plek. Maar ok dat gaat wel over.

Wat er dan wel aan de hand was met mij? tja ik heb er wel een vernauwing zitten, maar die is gemeten en er is voor en na de vernauwing geen druk verschil, althans te verwaarlozen. Dus kan ik daar de klachten niet van krijgen, waarschijnlijk is het net een spier van de longen die achter het hart loopt die mij zo een klachten geeft. Wat het precies is, weten we dus niet, en eigenlijk is dat ook niet zo belangrijk, want ik kan veel maar was erg bang dat het weer een vernauwing was die behandeld moest worden. Nu hebben ze dat niet gedaan omdat een stent plaatsen ook negatief kan uitpakken. Verder werd mij geadviseerd om rustig aan te gaan opbouwen tot een betere conditie en veel groente en fruit te eten om de vaten gezond te houden. En met name STRESS te vermijden!
Ok dokter. zal ik doen…….was een hele leuke arts die mij dat kwam vertellen gisteren
echt een snoepje om te zien.Helaas had ie vandaag vrij, anders had ik hem uitbundig bedankt voor zijn goede zorgen!
Wat betreft dat meetonderzoek, ze spuiten je dan een goedje in waar je heel naar van wordt, je bloedvaten gaan open en je krijgt het bloedheet, misselijk, hoofdpijn(migraine achtig) en je vioelt je dus echt niet goed. Op het moment dat ze die rommel stoppen met toedienen is het binnen 5 sec ook weer over.

Toen ik werd klaargemaakt voor mijn bed, kwam de arts naar mij toe en zei, dat ie me toch gewaarschuwd had? En dat ik zo bleef zeggen dat ik me niet geodvoelde. Ik heb hem toen geantwoord: ja maar ik ben een watje hè, we lagen allemaal dubbel van het lachen!

maarre alles is dus okidoki, dus nu maar wachten op Leuven voor de transplantatie! Daar moet ik maandag weer heen, ga de chirurg eens aan zijn jas trekken dat ie haast moet maken!!!

zo nog even snel wat op mijn weblog schrijven, want ik moet zometeen naar het ziekenhuis. Om 14.30u. moet ik me melden en mag ik naar afdeling B3 (als het goed is).

Ik neem mijn laptop mee en hoop dat er ergens draadloos internet is, zodat ik aldaar ook kan bloggen. Of dat gaat lukken moeten we afwachten, dus als jullie de komende dagen niks van mij horen, geen angst, maar dan heb ik daar in het AZM gewoon geen internet! Misschien hebben ze daar een hotspot ergens of zo iets, zodat ik er wel op kan, maar dat zien we straks wel. Anders moet ik maar de pc van de verpleegsters claimen hahaha!

Maar alle gekheid op een stokje, ik zie jullie wel weer als ik thuis ben!

groetjes en tot snel!

mmmm al een poosje heb ik weer het gevoel dat er toch iets niet helemaal lekker zit in mijn hartstreek. Bij inspanning voel ik een druk en heb ik last van kortademigheid. Dus bij controle bij de cardioloog kreeg ik een spray (nitrolingual) die ik onder de tong moet spuiten, om te kijken of ik dan meer inspanning kan leveren en dus minder tot geen klachten heb. Helaas is dat dus het geval.

Vanmorgen belde de cardioloog terug en nu wordt ik met spoed donderdagavond opgenomen om weer gedotterd te worden. Vrijdagochtend zal ik dan gedotterd worden en waarschijnlijk zaterdagochtend naar huis.

Het voordeel is wel dat de cardioloog meteen al mijn aders onder handen gaat nemen, want het is niet de bedoeling dat ik elk half jaar terug moet om gedotterd te worden. Ik ben nl. in maart pas nog geweest.

Tevens moet ik maandag weer naar Leuven, want de nefroloog in het AZM, wil weten op welk termijn ik getransplanteerd ga worden, anders zal ik toch moeten gaan dialyseren. Dus we kunnen weer even ziekenhuizen gaan bezichtigen!

Het is dus even slikken geweest, maar ach als ik strak geholpen ben, ben ik weer als nieuw, toch?

Maar een voordeel zit er wel bij het dotteren; ik zal dan weer een maand van de wachtlijst af moeten, dus kan ik dan wel eens richting Beesd en Wijk!!!!!!!!!!!!!! Dat is dan weer een geluk bij een ongeluk!!!!!!! Of zoals Johan Cruijf ooit zei: “Elk nadeel heb zij voordeel!!!!!”

Althans bijna, we zijn in elk geval weer thuis, na 3 weken afwezigheid en dat voelt goed! De eerste douche is genomen in de nieuwe badkamer en dat voelt supergoed!

Alleen de wasmachineafvoer lekt en als je het toilet doortrekt, hebben we in de douchebak en de wastafel een fontein! En er moet nog hier en daar gekit worden!!

Maar hier dan foto’s van onze nieuwe badkamer!!!!!!!!!

waar dacht ze aan ……haar badkamer.

De derde week is ingegaan en na veelvuldig contact en lichtelijke ergernissen, lijkt het toch wel mooi te worden. Alleen is de vraag hoelang het nog gaat duren, dus wederom belde ze met de aannemer en stelde de Oh zo belangrijke vraag: Wanneer is alles weer te gebruiken?

Nou mevrouw morgen kan de granieten dorpel gehaald worden. Ehm de dorpel? Ok, maar hoe zit met met de rest? De waterleidingen liggen nog los, zijn nog niet aangesloten op het waterleidingnetwerk in huis; de wc staat nog los, niet aangesloten; er is geen verlichting; de verwarming moet nog gevuld; de deur moet nog afgezaagd en opgehangen worden; er moet nog gekit worden; een vloertegel is verzakt; die moet vervangen worden; de wasmachine aansluiting ligt er nog niet; er moet nog een ander raam in. Daarbij komt dat de wc-rolhouder die ik heb gekocht, spoorloos is. Oja en de schilder moet nog komen. Dan moeten we nog alles ophangen, wc-rolhouder (als ie teruggevonden wordt), spiegel, douchegordijnrail en niet te vergeten de lampen, want het is toch wel erg prettig om iets te kunnen zien als je de badkamer gebruikt.
Och mevrouw, deze week verwachten we wel klaar te zijn…………….wanneer heeft ze dat eerder gehoord? Oja verleden week!

Ze zucht en wacht af. Ze houdt zich voor dat er toch al de nodige zaken klaar zijn; de wastafel hangt, ze heeft haar eigen kranen erop laten zetten (voor eengreepskranen gebeld, ja dat kon, nee ze waren er niet bijgeleverd, ja ze moest extra betalen voor, wel €250 . Nee ze is niet gek, ze heeft ze zelf gekocht , goedkoper dan hun bedrag en kranen naar haar keuze, van goede kwaliteit en goed te gebruiken zelfs met haar linkerhand, met krachtsverlies), en de douchebak staat er ook al, getegeld en al, en de plafond is aangebracht. Dus er is wel gewerkt en ja het ziet er mooi uit, maar het duurt en duurt.

Dus zucht ze nog eens en gaat maar boodschappen doen!