Nou nog even en het jaar is weer voorbij, wederom kan ik zeggen, de jaren gaan steeds sneller! Waar blijft de tijd.
Terugdenkend aan het afgelopen jaar, zijn er een paar punten waar ik nog even bij stil sta.
Ten eerste mijn website met weblog; Eind mei begin juni heb ik de knoop doorgehakt een eigen website te maken. Een provider was zo gevonden, een naam voor mijn website was iets moeilijker, aangezien er al veel namen vergeven waren. Toen op de naam spectroliet gekomen, waarvan de uitleg dus op mijn eerste websitepagina staat te lezen.
Na een paar dagen bellen en mailen en msn-en met Frederike, de expert in deze, begon mijn website vorm te krijgen en als ik nu zo door mijn site heen blader, zie ik dat er nog steeds een aantal foto’s ontbreken 
. Deze zal ik dan ook zo snel mogelijk in het nieuw jaar in orde maken.
Mijn weblog is een vast ritueel voor mij geworden en de reacties van anderen vind ik altijd erg leuk om te lezen, dus blijf vooral reageren, ook degenen die ik ken die alles lezen, maar nooit reageren, juist jullie zijn ook heel erg welkom!
Dan mijn gezondheid….tja wat valt daar nu over te vertellen; het is nog net als aan het begin van het jaar hommeles. Mijn bloedsuikers schommelen nog net zo hard als zonder pomp, alleen zijn ze nu wat sneller bij te sturen. Mijn nierfunctie is niet verbeterd, maar daarentegen dan ook weer niet verslechterd. Was ik zo vol goede moed dat dit jaar een transplantatie voor mij eraan zou komen, zo denk ik nu wel eens…….zullen ze wel op tijd komen, die organen? Maar echt lang blijf ik er niet bij stil staan. Ik realiseer me vandaag temeer dat t.o.v. het begin van het jaar ik me echt veel beter voel! Ik heb meer energie, kan weer sporten en doe mijn huishouden weer zelf. En geniet van alles om me heen! Misschien heeft dat ook wel te maken met de dotterbehandelingen die ik in april en november heb gehad, ik weet het niet, maar ach alles heeft hier toch aan bijgedragen.
Dan nog een prachtig iets dat dit jaar een groot deel van ons leven hier heeft beïnvloed: Adriana’s promoveren van 1 HAVO naar 2 Atheneum! Dat is toch we een mijlpaal geweest dit jaar! Ok, ze geeft zelf aan dat het toch wel zwaarder is dan de HAVO, maar terug wil ze nooit meer. En zoals dat er nu op de puntenlijst uitziet, zal dat ook niet hoeven te gebeuren! Chapeau, meisje van me!
Mijn achtertuin en badkamer zijn opgeknapt, beiden erg mooi geworden!
Dan is 2007 ook nog het jaar waarin ik afsheid heb genomen van een aantal vrienden, een goede vriend van mijn ouders, een man met een hart van goud, wiens leven hier op aarde tot een eind kwam. Ik denk nog bijna dagelijks aan hem en het is erg vreemd dat hij er niet meer is.
Dan nog anderen, die wel nog op deze aardbol ronddwalen, ja dwalen anders kan ik het niet noemen. Niet wetend waar ze mee bezig zijn of mee zouden moeten stoppen, mensen die vragen hoe het met je gaat en vervolgens vertellen dat zij weer zo ziek zijn geweest….griepje zus, verkoudheid zo…….ik weet eigenlijk niet waarom ik het schrijf, maar eigenlijk zou ik er geen woorden meer aan vuil moeten maken. Mensen die je alleen nodig hebben als ze in de put zitten en jou om hulp komen vragen om ze uit die put te trekken en je vervolgens niet meer weten te wonen……..dat soort mensen heb ik dus gedag gezegd.
Maar daarvoor heb ik geweldige mensen in de plaats, Zo heb ik mijn familie van mams zijde ne paps zijde, mijn vrienden; Sandra en Paul, Frederike en Ernst-Jan, Monique en Albert, Danielle en Armand. Stuk voor stuk mensen waar ik enorm gelukkig mee ben, ze in mijn leven te hebben. Mijn dochter Adriana, mijn wereldmeid! En uiteraard niet te vergeten mijn paps en mams! Ik hou van jullie!!!
Dit jaar is bijna voorbij, nog 1 dag en……… Een nieuw jaar, met nieuwe mogelijkheden, nieuwe kansen en nieuwe verwachtingen.
Een jaar waarin ik al 38 word, jeetje ik word oud! Mijn dochter wordt al 14, Hieke (van Frederike en EJ) gaat haar eerste verjaardag vieren. Monique en Albert gaan naar de indianen in Amerika…..En wie weet….misschien, heel misschien het jaar waarin ik mijn nieuwe organen krijg.
2008 ik ontvang je met open armen en wens iedereen die dit blog leest, of niet leest, maar er wel weet van heeft:
Een heel gelukkig en gezond 2008
dat het nieuwe jaar alles mag worden wat je er nu van verwacht!
Afgelopen weekend een heerlijke tijd gehad! We zijn deze keer een weekendje naar Monique en Albert gegaan in Beesd. Na een rondje koffie en thee waarbij Frederike ook was gekomen, zijn we naar Geldermalsen gereden om Monique haar nieuwe bril op te halen en we nog even in de winkelstraat hebben gelopen. Wat een leuke kleine winkeltjes liggen daar!
Zaterdagavond zijn we nog naar het landgoed geweest, daar was een kerstfair, enorm gezellig en hele leuke hebbedingetjes, alleen waren de hebbedingetjes daar erg duur! Ik had een prachtige poncho/cape gezien, maar van de prijs werd je echt niet vrolijk. Dus hij is mooi op de fair gebleven 
Zondag na de lunch zijn we weer vertrokken, met een uitnodiging achterlatend om bij ons te komen logeren. Sas en Esmee, de dochters, hebben de uitnodiging al aangenomen en die komen dus lekker logeren in de eerste week van januari! GEZELLIE!
Nadat we zondagmiddag thuis zijn gekomen, moesten we meteen door naar de kerk, want er was een kerstconcert. Ons koor, het kinderkoortje en de harmonie vulden de kerk met zang en spel. Op zich ging het best goed, we hebben een aantal nummers met het kinderkoortje samen gezongen, dat was erg leuk. Onze eigen nummers gingen bijna allemaal even goed, eentje helaas niet zo ahum, op het eind van het nummer, was de concentratie en de ademsteun niet meer zo zuiver als ie geweest had moeten zijn Maar ach de overige nummers waren prima gegaan!!!!
Uiteindelijk waren er nog wat problemen geweest met de harmonie, die onze koorplek hadden ingenomen met hun grote trom en pauken, maard at werd na enig hectisch opverleg geregeld. Wat wel erg jammer was, dat de communicatie wat te wensen over liet, en wij dus niet wisten dat de harmonie op het einde samen met ons een nummer wilde doen. Het kor was hiervan niet op de hoogte en dus hebben we ook niet gezongen. Er was wel een zgn geschoolde mannenstem bij de harmonie aanwezig, die dan nummers zong onder begeleiding van de harmonie. Met alle respect, maar deze persoon, heb trouwens geen idee wie het was, zag hem niet maar hoorde hem alleen, de nummers die hij zong begonnen best aardig, maar gaandeweg verandere het ritme en tegen het eind van elk nummer leek het of de batterijtjes leeg waren. Dat was erg jammer!
Toen we uiteidenlijk thuis kwamen van een druk, maar heel gezellig weekend, waren we uitgeput en hebben ons op de bank gevleid met een lekker glaasje drank en wat te knabbelen.
het was een heerlijk weekend, Monique en Albert bedankt voor de goede zorgen, we kunnen er weer even tegen!!!
Voor iedereen die mijn weblog bezoekt:
In verband met de s*p*a*m*berichten heb ik een extra beveiliging op mijn weblog staan. Wanneer je een berichtje wilt achterlaten, wat uiteraard altijd erg gewaardeerd wordt, wordt je gevraagd een emailadres achter te laten, wat overigens alleen door mij gezien kan worden. Buten dat email adres, wordt je nu ook gevraagd het woord in het vakje over te nemen. Een s*p*a*m* computerbericht, kan dit nl niet. Het is dus een extra beveiliging om te kijken of er wel een mens en niet een pc programma een berichtje heeft geplaatst!
Hopelijk schrikt het jullie niet af in het reageren! Want reacties vind ik altijd erg leuk om te lezen!!
Na de druk van het leren van afgelopen week is het hier thuis lekker rustig. Projectweek op school wat dus inhoudt dat ze elke dag iets leuks gaan doen, van museum bezoek tot winterland bezoeken.
Ondertussen heb ik een nintendo DS lite gekocht, ……….
……..met name voor het spelletje Brain Training- how old is your brain!
En leuk dat dit is! En vooral héél verslavend! Dat hebben Adriana en ik al ondervonden. Maar ach ruzie hebben we (nog) niet, wie de nintendo vast mag houden!
Nu kun je backups spelen via een speciaal aan te schaffen R4-kaartje, kijk en dat is nu eens de moeite waard om dat uit te zoeken! Er zouden dan meerdere spellen op 1 kaartje geback-upt kunnen worden en vanaf dat kaartje gespeeld. Dan hoef je geen spellen meer te wisselen, maar laat dat ene kaartje erin zitten. Scheelt een hoop risico van het stukgaan van die spelkaartjes of het kwijtraken!!
Even 20 jaar terug in de tijd; stel je voor een jonge meid in haar tienerjaren. Middelbare school. Lessen voor het rijbewijs, ondertussen op de brommer naar school, samen met de vrienden in de aula. Picture it!
Die jonge meid had proefwerkweek. Een tijd van veel leren, paar uurtjes naar school en dan leren. De dag erna weer naar school, weer een paar uur proefwerk en weer naar huis om weer te leren.
Goh wat is ze blij dat die tijd voorbij is.
20 jaar later, diezelfde jonge meid, inmiddels een jonge vrouw, heeft een dochter. Die dochter zit op de middelbare school, heeft nog geen brommer, ook nog geen rijlessen, maar wel, juist ja: proefwerkweek!
Het is veel leren, vooral als je de week van te voren weer met een bijholte ontsteking in je bed hebt gelegen en niet naar school bent kunnen gaan. Alles is wel per telefoon en de nieuwerwetse mediamiddelen doorgebriefd, dus dat zal het probleem niet zijn. Sterker nog er is geen probleem, alleen……
mam denk je dat we dit ook moeten leren, zouden ze zoiets vragen, kun je me afvragen, de toets van gisteren was best pittig, die van vandaag stelde niks voor. Ik heb geleerd maar kijk het nog eens na. Zou je denken dat…..en misschien…..
Ze hoort het allemaal aan, geeft raad waar nodig en bijt op haar tong waar nodig. Slik woorden in en verheugt zich heimelijk op de dagen na de toetsweek, na de proefwerkweek, de dagen van rust, geen herinneringen aan oude stresssituaties, met de huidige stresssituaties. Kind gaat naar boven en kijkt het allemaal nog één keer na en gaat dan naar bed.
Ze blijft achter op de bank en dankt God op haar blote knietjes dat die tijd voor haar voorbij is. Tenminste voorbij?… niks voorbij ze zit er weer midden in!!
Ze heeft medelijden, of is het medeleven (beiden eigenlijk) met de kinderen van nu; het lijkt wel of ze nu veel meer moeten weten dan destijds. Of de scholen veeleisender zijn geworden, alsof de leerstof nooit genoeg kan zijn…….
Is het onderwijs inmiddels zo veeleisend geworden, was het vroeger echt minder of wordt ze gewoon oud?
