Gisteren een geweldige dag gehad!

Frederike, EJ en Hieke zijn op bezoek gekomen en dat was superrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr gezellig! We hebben lekker gekletst, gegeten en zijn de stad in geweest. Lekker gewandeld via het park de stad in, door de kleine straatjes als de helstroat, stokstroat, om uit te komen in de Winkel van Nijntje.

Daarna even door de stad gebanjerd en moe maar voldaan (Fre en ik allebei met lage bls ) terug naar de auto en thuis even bijgekomen. Hieke heeft de hele tijd de grootste lol gehad in de buggy, ze schaterde het op een gegeven moment bijna uit, ze zag zichzelf telkens in de ramen van de winkels. Dat was toch wel erg grappig! Wat een poppetje zeg, zo lief en zonder te hebben geslapen de hele tijd vrolijk zijn!

Nadat Fre en Ej zijn vertrokken, heb ik nog even gerust en was het alweer tijd om ons te gaan klaar maken voor de carnavalsviering met het koor! Nou ik kan zeggen, al hou ik niet van carnaval, ik heb me enorm geamuseerd!! En…en…..en…

we wonnen de derde prijs! (gaan we een keer carnaval vieren, horen we ook nog bij de best verklede gasten! gaaffffffffffffff we hebben consumptiebonnen gewonnen, handig voor in de koorrepetities!)

het was een heerlijke zaterdag! Vandaag is een rustdag, even lekker niks doen, behalve de was en de strijk en ..en….en…..

Nou ik had het beloofd, foto’s van mijn carnavalspak.

Al weet ik nog niet precies hoe ik mijn haar ga doen, maar bovenstaand een impressie van hoe het zou kunnen worden.

Dat ik een ontzettend lief hondje heb, moge duidelijk zijn. Maar dat ze ook nog eens goed reageert als je tegen haar praat, zie je op onderstaande foto.

Koppie scheef en kijk eens hoe lief ik ben……….

zooooooooooooooooooooo lief

Ik woon in de streek van het carnavalisme. Zelf heb ik er helemaal niks mee, dat weet iedereen in mijn omgeving. Er worden dan ook vraagtekens gezet bij het feit of mijn wieg werkelijk in Maastricht heeft gestaan. De stad bij uitstek om Carnaval te vieren. Ik kan iedereen verzekeren dat ik een echte chauvinist ben, trots op mijn stad, alleen dat carnaval……tja het spijt me ik voel er niks voor.

Nu hebben we sociale verplichtingen,één ervan…..juist ja is samen met het koor naar het carnavalsbal! Het is traditie en uiteraard willen we niet overal de spelbrekers in zijn, dus is goede raad duur.

We hebben al gezegd dat we niet kunnen, we krijgen immers zaterdag hoog bezoek van een knappe meid van bijna 1 jaar oud!(en haar ouders) Maar dat wordt als geen excuus gezien. Dus………..andere smoes verzinnen of…..?

Nu vind mijn dochter alles wat met gothic te maken heeft enorm interessant. Nu is carnaval opeens wel erg leuk, want je kunt als gothic gaan! We hebben dus besloten om er zaterdagavond dan toch onze opwachting te maken in het gemeenschapshuis en het koor te vergezellen bij de jaarlijkse traditionele carnavalsavond. Alleen nu nog een pakje!

Vandaag eens in de kasten gesnuffeld en ach, een beetje bij elkaar gesprokkeld en ik heb een pakje. Voor mijn dochter is dat andere koek, die wil iets speciaals, dus op naar de winkel, lang leve de koopavonden!

Er werd gepast en weer teruggehangen en toen we naar de kassa wilde lopen, zagen we het….daar hing het pakje voor mijn kind. Dus, inmiddels al behoorlijk moe van het rondhangen, wachten en zoeken tussen de leuke pakjes, weer terug naar de paskamers en jawel hoor, dit is het!

Helemaal te gek, helemaal in stijl helemaal Gothic!

Zoals de meesten van jullie wel weten, hou ik wel van een bepaalde droplikeur. Liquirizia genaamd.

Heerlijk spul, smaakt naar drop, maar het is geen dropshot of hoe het spul hier in NL ook mag heten. Nee het is doorzichtig, en smaakt goddelijk!

Ik ben aan het spul “verslaafd” geraakt door mijn vriendin Frederike. Zij nam het een keer mee, liet me proeven en ik was verkocht. Inmiddels breidt de interesse voor deze godendrank zich uit. Vrienden en kennissen en zelfs familieleden zijn er dol op.

Na diverse en verwoede pogingen het spul hier in Nl te verkrijgen, zoektocht na zoektocht, speurend langs de slijters in de omgeving, is de conclusie getrokken dat het nergens verkocht wordt, alleen………………………in Italië.

Nu moet ik niet zeuren, want Frederike bestelt het spul altijd in grotere aantallen en we komen dan bij elkaar en ik neem mijn deel dan mee. Dus zonder hoeven we niet te zitten, we hebben een goed adres waar we voor de liquirizia terecht kunnen.

Zo werd afgelopen december weer een bestelling geplaatst, 24 flessen, want tja je wilt toch een jaar vooruit en de leveringskosten zijn natuurlijk ook niet mis. Hoe meer flessen, hoe goedkoper de levering is per fles. Aangezien we met een aantal mensen het spul drinken, valt het aantal nog wel mee.

De flessen maken een reis vanuit het mooie Italië naar onze woningen in Nederland. Een reis van een aantal dagen , zo niet weken. Maandag kwam DHL aan met 2 dozen met ons goddelijk vocht! De manier waarop de bezorger ermee omging, baarde me enige zorgen. Lees: hij gooide ze neer en keek beduusd. Bij het binnenbrengen van de dozen vertelde hij al dat ze waren gevallen, dat hij dacht dat er stof in zat *-), dat we ze konden weigeren blablabla. Een doos was opengescheurd en er was te zien (en vooral te ruiken) dat de zending behoorlijke schade had. Ik weigerde de zending uiteraard.

Na contact te hebben gehad met de leverancier in Italië, zou dezelfde zending op nieuw bezorgd worden en moesten we op de bon laten zetten hoeveel flessen er gesneuveld waren. Vandaag kwam DHL weer. Dit keer een jonge gast, heel aardig knul. Verontschuldigde zich dat het al als beschadigd gemeld was. Ik legde hem uit dat hij erbij moest blijven en op de bon het aantal gebroken flessen moest noteren. Ik maakte het eerste pakket open en die jonge bezorger zei meteen:”Pas op mevrouw dat u zich niet snijdt in het glas. Ik heb foto’s gemaakt, want het was behoorlijk schrikken!

Tot onze verbazing lagen er nog in totaal 20 goede flessen in, 4 waren er gebroken! Als je de ravage ziet, denk je er is niks meer heel, maar gelukkig het gros verkeerd in goede staat! En hier zijn ze dan met zijn 20-en bij elkaar ,

we hebben inmiddels heel ceremonieel afscheid genomen van de 4 gezusters fles en deze staan nu te wachten op hun uitvaart naar de glasbak!

Overigens ruikt het in mijn halletje heerlijk naar liquirizia!

Als je naar het ziekenhuis moet, is dat meestal geen leuk iets. Als diabeet met nierinsufficiëntie kom je er erg vaak en maak je het nodige mee. Vooral wat betreft de medemens.

Zo moest ik altijd erg lachen om de weblog van Frederike, waarin ze haar ervaringen schreef met ouderen in de samenleving in de vrije buitenlucht en supermarkt. Sinds kort kan ik haar gevoel onderschrijven, het zijn maar moelijke mensen. Let wel; ik scheer niet elke oudere over dezelfde kam, maar hier mijn ervaring. 2x in een week tijd!

Verleden week moest ik weer bloedwaardes gaan laten meten, dus op naar het ziekenhuis. De heenweg is emotioneler dan de terugweg, niet vanwege prikangst, maar vanwege het feit dat ik zo baal van die ziekenhuisbezoeken. We, lees mijn moeder en ik, lopen van de prikdienst naar de uitgang. Daar is een draaideur, een automatische draaideur. Ik zie aan de andere kant een oudere man (schat een jaartje of 77) met een wandelstok en ondersteund door, waarschijnlijk zijn vrouw, de draaideur instappen. Ik wacht netjes aan de kant, want weet dat mensen die moeilijk lopen deze draaideur behoorlijk vervelend vinden. Op het moment dat die man mij passeert, verliest hij zijn evenwicht en valt tegen mij aan. Ik geef ondersteuning en duw hem recht. Als “dank” werd mij toegeschreeuwd,: “Ja je moet wel wachten hè! Niet doorlopen!”en nog een hoop gebral. Achter mij loopt/staat een vrouw en die zegt meteen: ouwe zeur.

Ik zei tegen mijn moeder, volgende keer laat ik hem gewoon vallen en hou ik hem niet tegen!

Vandaag op naar de controle bij de internist. Lekkere tijd, maandagochtend half 11. De tijd voor de opnames en dus de parkeerplaats overvol. Normaal ga ik per scootertje, maar met het regenweer van vandaag, liever met de auto.

Ik zie mensen aan komen lopen, die in een busje stappen en willen wegrijden. Uiteraard blijf ik wachten, geef hen ruimte om uit te parkeren en heb mijn knipperlicht aan. Ik heb zometeen een parkeerplekkie!

Achter mij staat een toyota yaris (ik zal dus nooit zo een ding kopen, maar goed). Die yaris staat zenuwachtig heen en weer te manoeuvreren want hij wil er duidelijk langs. Plaats genoeg er kan nog een vrachtwagen langs. Maar nee de yaris wacht achter mij. Weet: er is alleen plaats die vrijkomt door het busje, maar de mensen hebben problemen met het busje uit de parkeerplaats te manoeuvreren. Ondertussen stapt de vrouw naast het busje ook in haar auto en samen rijden zowel het busje als de grote bmw weg. Kijk aan 2 plaatsen, dus de yaris heeft ook een plekkie, dacht ik nog.

Ik stap uit, de yaris-mensen, ja je raadt het al, stappen ook uit. En meteen krijg ik van mevrouw grijze-duif-in-de-yaris: “Je moet je nog een grotere auto kopen” Ik kijk verbaasd op en vraag netjes, pardon? “Ja dan had je hem hier al lang in kunnen parkeren!” Dus ik heel netjes:”nou die mensen reden gelijk weg, dus doordat u even heeft gewacht heeft u nu ook een plekje.” Ik dacht, wauw dat is toch netjes gezegd. Krijg ik me van haar man, ik-ben-ook-al-stokoud, toch een antwoord! Als jij een andere auto had, waren wij al binnen geweeest! Noujaaaaaaaaaaaaaaaaaaa. En vervolgens zegt het grijze duifmens weer;” koop je een nog grotere auto!” Dus ik:” Graag, als u dan het geld ervoor heeft!”

Ik was laaiend, en heb me echt voorgenomen de oudjes niet meer te helpen. Als er een valt, ogossie wat zielig en ik stap er zo overheen. Wil er iemand parkeren…..tja jammer ik heb een grotere bak! Nee zo ben ik niet, zo zal ik, hopelijk ook niet worden, maar soms denk ik………………….er het mijne van!

Worden we allemaal zo naar mate de leeftijd verstrijkt? Oude-ruziemakende-vroeger-was-het-anders-spoorbiels-voor-de-kop-grijze-duif of -muis? Nou dan bedank ik bij deze!

het schuingedrukte zijn mijn gedachtes!

dat staat als een waarheid boven water, klopt als een bus, geen speld tussen te krijgen enzovoorts.

Zo leef je je leven, elke dag opnieuw, eigenlijk gaat het vanzelf, totdat…..ja totdat je gezondheid je in de steek laat. Tot het moment dat je te maken krijgt met ziekenhuizen, onderzoeken en angstige doktersmomenten. Dan ga je molen in en wordt je leven geleefd door anderen, die proberen je te redden……..soms lukt dat……maar vaak ook niet

Zo ook tijdens mijn onderzoeken voor de transplantatie in het ziekenhuis. We schrijven november 2005. Ik moest een hartcathetarisatie ondergaan en werd daar 2 dagen voor opgenomen. Bij het  wachten bij het opnamebureau, kwam er een ver familielid aanwandelen (hij is de broer van de zwager van mijn oom, de broer van de vrouw van de broer van mijn oom, snappe jullie het nog?) Hij vroeg me wat er aan de hand was en ik vertelde hem wat ik kwam doen en waar het goed voor was. Hij viel stil en daarna wenste hij me succes met alles en hoopte dat ik heel snel aan de beurt zou zijn voor de transplantatie. Het is altijd al een leuke vent geweest, heel open, heel sociaal en heel begaan met de medemens. Zijn naam; Henny Koch.

Vandaag las ik, zoals altijd ’s morgens, de krant, de digitale krant want die papieren moet ik niet, veel te onhandig en te veel papierafval. ik lees de krant en kom op een gegeven moment bij de overlijdensadvertenties en ik schrok me rot, het bloed zakte uit mijn hoofd weg en ik voelde me even totaal verloren…….daar stond ie…. met foto……. zaterdag overleden….. Henny Koch…. 54 jaar……..vader van Lars 17 jaar……echtgenoot van Jolanda.

Ik wil via mijn eigen weblog, Jolanda en Lars heel veel sterkte wensen bij het dragen van dit vreselijke verlies!

verder ben ik er werkelijk stil van……………en blijf achter met mijn gedachten over de betrekkelijkheid van het leven.

Ja het verdient inmiddels wel hoofdletters. Badkamerperikelen schreef ik eerder, maar ze blijven duren en duren!

Nadat de opzichter van de woningbouwvereniging was komen kijken, waarbij een aantal punten volgens hem niet voldeden, was het weer afwachten tot het bedrijf de zaken kwam herstellen, aanpassen hoe je het noemen wilt.

Uiteraard was er weer een telefoontje nodig om de zaak aan de gang te krijgen. Gisteren was het dan zover, de tegeltjes aan de douchebak waren niet netjes gemaakt, volgens de opzichter. Geen probleem die werden vervangen. Ok de hele douchebak eruit, want deze staat op een tempexbedje en daar kun je geen tegels vanaf krijgen. Dus er kwam een nieuw tempexbedje voor de douchebak. Alles werd netjes gemaakt, de tegeltjes vernieuwd en een mooi afwerkstrookje op de hoekrand waar de 2 tegelrijen elkaar treffen.

Er werd nog een kitlaag aangebracht en ook tussen de muur- en de vloertegels. De schilder zou nog komen om de plafond af te werken want ook daar was de opzichter niet over te spreken; de plafond moest gefullerd worden, wat  dat dan ook moge zijn!

De loodgieter vertrok en de schilder kwam NIET!

Vanmorgen de wastafel gebruikt en terwijl mijn dochter op de badkamer haar haren stond te föhnen, riep ze mij: “Mam er ligt water onder de wastafel! Op mijn antwoord, ja joh er kunnen een paar druppeltjes liggen vanwege het tandenpoetsen, kreeg ik als antwoord dat ik dan wel een olifant zijn tanden moest hebben gepoetst, want het waren niet een paar druppels! Dus toog ik weer naar de badkamer en tot mijn verontrusting lag er een flinke plas water onder de wastafel! Inmiddels al twijfelend aan mezelf of ik niet per ongeluk vergeten was het toilet te gebruiken, onderzocht ik de zaak en kwam tot de ontdekking dat het water uit de afvoer kwam, de afvoer die naar de muur in gaat.

Een lichte vloek ontglipte mij, waarna ik de telefoon ter hand nam en wederom de betreffende aannemer belde. (is dat niet mooi verwoord!?!).

De loodgieter kwam en repareerde het defect, als alles goed is zou het nu niet meer mogen lekken, maar ik kan het nog even niet uitproberen, de zooi moet nog drogen!

De schilder is net weg en komt morgen de zaak afmaken, de fuller moet drogen! Dus morgen nog een laagje en dan in de namiddag de latex.

Wat een gez… “even” een badkamer vernieuwen, het lijkt wel een soap

tja je zal er maar last van hebbben…….

Je pc wordt trager en trager, duurt inmiddels een dikke 10 minuten eer het ding is opgestart en dan nog blijft ie de hele tijd rammelen. Diverse spamberichten en vooral van die vreselijke pop-ups. Om gek van te worden!

Uiteindelijk dan toch maar eens via microsoft een file gedownload en die over de pc gegooid. Jep een virus, een zgn trojan. Gelukkig werd deze door microsoft verwijderd. Was het dat, hoor ik jullie denken, is dat nu een weblog waard? Nou nee dat ene virusje was het probleem niet. Dat deed zich later voor……

Omdat de pc niet echt sneller werd, ondanks het verwijderen van de trojan. kreeg ik zo de p… in dat ik besloot de pc maar eens helemaal leeg te maken. Er stonden toch ook een boel programma’s op die zelden of nooit gebruikt werden. Maar met een kleine 150 gig aan bestanden die ik niet kwijt wil, wetende foto’s en muziekbestanden, was het geen doen dit allemaal op dvdtjes te zetten. Gelukkig hebben mijn ouders een losse externe harde schijf op hun pc, die voor dit doel uitermate geschikt zou kunnen zijn. Het ding werd dus gehaald en aangesloten. De hele avond ben ik er gisteren mee bezig geweest, zodat al mijn dierbare files netjes bewaard bleven. Het heeft uren geduurd eer het allemaal gesaved was.

Uiteindelijk dan maar eens het boekje van de pc erbij genomen en eens even gekeken welke cd er nodig is om de zaak te herstellen. Besloten was dat de pc eerst in de fabrieksstand teruggezet zou worden, werkte dat niet en was het trojan nog steeds aanwezig, dan zou de hele harde schijf geformateerd worden.

Uiteindelijk na tig keer gecontroleerd te hebben of echt niets vergeten was om te bewaren op de externe schijf, dan maar het cdtje erin en gaan met die banaan. Alles terug in de fabrieksstand, wat schetst mijn verbazing; alles maar dan ook alles werkt weer zoals het behoort te werken. Ik heb weer een kale (nieuwe) en heel snelle pc en warempel het trojan is er vanaf! Overigens was dat heel snel gebeurd die fabrieksstand herstellen.

De rest van de avond heb ik alles weer teruggeplaatst, programmaatjes weer geïnstalleerd, bestanden teruggezet en zie daar; het lijkt wel een nieuwe pc!

Welk trojan er op de pc stond? Het kreng met de naam VUNDO, een heel smerig virusje dat zelf vanalles installeert, zoals pop-ups, maar zelfs programma’s. En die virusscanner maar overuren draaien. Geen wonder dat de pc steeds trager werd en tijdens het opstarten het hele huishouden gedaan kon worden, evenals de boodschappen, zowel buitenshuis als in de toiletruimte ;), de strijk was al klaar, de hond uitgelaten en dan als je geluk had, was de pc uitgerammeld.

Oja dat trojan kun je dus binnen halen dankzij o.a. java applicaties, zoals; limewire, google toolbar en via gedownloade programma’s.

Google maar eens op vundo en je voelt je lichtelijk paniekerig worden!

U zijt gewaarschuwd!

Zo even tijd voor een nieuw blog in het nieuwe jaar! Niet dat jullie denken we horen en/of lezen niks meer van Claudia!

Mijn laatste blog van 2007 begon ik met de tijd vliegt, en dat is nu nog steeds het geval. Het nieuwe jaar is alweer 5 dagen oud, 5 dagen waarvan we er 5 heel leuk hebben gehad!

Het nieuwe jaar ingeluid samen met mijn neef en nicht, oud en nieuw gevierd met gourmetten en lekker bij elkaar zitten, om vervolgens om 00.00 uur van het vele en mooie vuurwerk te genieten. Helaas waren er ook hele harde knallen bij, maar ach, die ‘hoorden” we niet ;).

De dag erna “familie oud en nieuw”, waarbij de opkomst aardig tegenviel, aangezien er iemand in de familie had doorgegeven dat het dit jaar niet werd gehouden………tja wat moet je erop zeggen…..niks, iedereen doet maar wat ze willen. Het is immers geen verplichting, maar een hele oude familietraditite. Je ziet op deze manier wel meteen welke mensen de familie een warm hart toe dragen en welke er klaarblijkelijk anders over denken. Ik zou me er boos om kunnen maken, maar heb besloten dat ik dat niet doe, ik weet wat ik aan sommigen van de familie heb, en anderen daar hoor of zie je nooit iets van. Op zich is dat best jammer, maar ja ik heb nu al een paar keer gemerkt dat iedereen het veel te “druk” heeft, met zijn eigen dingetjes doen, niks mis mee, maar verwacht dan van mij ook liever niets. Ach dat zal in elke familie wel zijn.

Verder hebben we sinds 2 januari 2 logeetjes gehad. Saskia en Esmee, de dochters van Monique en Albert. 2 schatten van meiden en we hebben dan ook 4 dagen plezier gehad samen. We zijn wezen shoppen in Maastricht, met name window-shopping volgens mij, want zoveel had Maastricht niet meer. Nouja er was wel veel te koop, maar de echte leuke dingen waren al weg. Uiteraard zijn we over Winterland gelopen, ook daar een hoop kraampjes gezien en snuffelden we heerlijk rond. Verder hebben we lekker gedaan waar we op dat moment interesse in hadden, met dien verstande dat de regen de nodige keren (wat) roet in het eten gooide. Bah wat kun je balen van regen op momenten dat je gezellig weg wilt gaan!

Maar regen of niet, het was enorm gezellig. Ik wilde vroeger al graag een groot gezin, dat heb ik dus 4 dagen gehad, en genoten! Heerlijk gewoon. Ik heb de meiden net op de trein gezet en ben thuis gekomen, alleen, Adriana is inmiddels bij een vriendin afgezet, die had een verjaardagsfeestje, en nu ben ik dus weer thuis…..alleen……..en het is stil…………te stil…….. een oorverdovende stilte…….ik moet afkicken.

Och 1 slaapkamer is al helemaal opgeruimd en gepoetst en de badkamer is ook weer helemaal in orde. En nu zit ik hier dan even dit blog te schrijven. Zo meteen de andere twee slaapkamers even onder handen nemen en dan is alles weer helemaal zoals het voorheen was, alles weer op zijn eigen plekkie. En de wasmachine heeft zijn eerste was alweer gedraaid, handdoeken vooral, want dat merk je wel met vieren in huis, er gaan heel wat handdoeken doorheen! Niet erg hoor, ik klaag niet, ik vond het heerlijk, en gelukkig hoef ik niet, zoals de mensen in de vorige eeuw, naar de maas te lopen om daar op een steen de was te doen…. Wij zijn in deze tijd van alle gemakken voorzien!

Maar om even terug te komen op onze logées, Meiden jullie zijn altijd welkom dat weten jullie! Als jullie denken, nou zullen we weer een weekendje of een vakantie-tje…..even een belletje en jullie zijn welkom!

Als de rest van het jaar zo verloopt als de eerste week…………..nou graag want ik heb genoten!!!!!!!