Het is weer zover, de 3 gekke, pardon,  carnavalsdagen zijn er weer! Ach het is best wel leuk, gezellig ook, overal blije mensen, leuke verklede springende mensen. Iedereen is vrolijk, heeft goed humeur. Er wordt gezongen, gedanst, gesprongen, gefeest en vooral veel gedronken. Het is leuk, alleen dat laatste, dat valt tegen. Sommige mensen hebben een vervelende dronk en menen dat Carnaval alleen is om je helemaal lam te zuipen en de vrouwen lastig te vallen. Echter daar is Carnaval juist niet voor! Het is om 3 dagen te feesten, gek te doen, jezelf niet te hoeven zijn.

Eigenlijk heb ik er niet veel mee, vreemd eigenlijk als echte Maastrichtse. Vroeger gingen we met de hele familie op stap, allemaal verkleed, soms in thema soms ook niet. We hebben zelfs een keer onze familie “schots en sjeif” genoemd (schots en scheef) en we hadden een echte Carnavalsprins (mijn neefje Chris ).
Inmiddels is er een Zaate Herremenieke dat deze naam draagt en nee daar is niemand van onze familie bij! Ergens heb ik nog wel een foto waar we als jonge kids op staan, Chris in zijn prinsenpakje en ik hou onze eigengemaakte vlag vast.

Ik groeide op en in mijn “op-stap-gaan-periode” heb ik heel wat carnaval gevierd. Het was altijd erg leuk. Maar je wordt ouder, volwassener en op een gegeven moment terwijl ik met een hele groep vrienden op stap was en in een café stond te springen en te zingen….sloeg het in als een bom. Ik stond even stil, keek naar de menigte en dacht…….waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? Direct, maar dan ook meteen verdween mijn interesse in Carnaval. Zó jammer. Ik vond er geen bal meer aan!

Tot verleden jaar… toen zijn we maar eens een keer uit gegaan, weer met een groep vrienden en het was geweldig gezellig! (zal vast aan de groep gelegen hebben ;D ). Ik had me voorgenomen om vanaf toen weer elk jaar even te gaan. Niet 3 dagen, maar wel naar de optocht kijken en 1 dagje zelf verkleed de stad in. Echter…………..

Ik durf niet. Niet vanwege de gekke mensen, nee joh, ben zelf net zo gek met die dagen (jaja ik hoor het jullie al denken, alleen met die dagen Claud???? ). Nee ik durf niet vanwege de transplantatie, het is me nog te vers allemaal. Na de transplantatie werd me verteld grote drukke mensenmassa’s te vermijden. Mensen die ziek zijn te vermijden. tja en dan komt Carnaval………..heel druk en wie is er ziek? Weet jij veel? Daarbij komt nog het feit dat in deze drukke bedoening in de café’s de glazen, waarin getapt wordt, ook niet echt goed schoon worden gemaakt. In het verleden had ik altijd na de carnaval wel een flinke verkoudheid of lipblaasjes van de bacteriën. Tja dat kan ik nu dus niet meer gebruiken. Het gevaar is te groot.

Dus ik blijf weg, bekijk de grote optocht in Maastricht vanaf de tv en drink hier thuis iets! Jammer terwijl het verleden jaar net zo gezellig was. Maar dit jaar durf ik het echt niet!
Misschien volgend jaar weer, dan ben ik ruim anderhalf jaar verder en is alles misschien wat minder eng.

Voor iedereen die wel gaat: HEEL VEEL PLEZIER EN HOU HET NETJES EN DRINK ER EENTJE VAN OP MIJ!

Het is niet dat er niks gebeurd in mijn leven, het tegenovergestelde is waar. Maar ik heb momenteel even geen inspiratie voor het schrijven van een weblog. Dat hebben jullie vast gemerkt aan de “vele” berichten van de afgelopen week

Ach het gaat wel lekker hier. Ik merk wel dat het trieste weer mijn lichaam begint te verzwakken. Nouja dat klinkt wat erg, maar de al-eeuwige treurige bedoening buiten werkt niet echt mee aan een gezond lichaam. Ik ga wel wandelen, maar ben ook blij als ik weer binnen kan zitten bij de warme kachel. Ook is het zo, dat ik elke maand 2 dagen ziekjes ben. Dan voel ik me niet lekker, mjn darmen rommelen een eind weg, krijg ik keelpijn, last van mijn spieren en lig ik het liefst de hele dag onder een dekentje. 2 dagen en dan is het weer voorbij. Heb ik de perikelen van de menstruatie niet meer (vraag me niet waarom, maar rouwig ben ik er niet om ), heb ik dit!. Komt het niet lekker voelen en wat ziekjes zijn door de verminderde weerstand of komt het gewoon vanwege het druilerige weer? We zullen het merken als het voorjaar zich weer eens laat zien.

Tja en dan nog iets…ik ben uit het bestuur van de DVN (Diabetes Vereniging Nederland, voor degeen die niet weet wat het inhoudt). Ik had er genoeg van, allereerst vanwege het samenwerkingsgevoel en dat ik van erg weinig op de hoogte werd gebracht, maar wel op het laatste moment op kon komen dagen. Maar ook vanwege het erg commerciële karakter dat de vereniging nu heeft. Daarbij komt nog het feit dat ik cursussen wilde volgen en verder wilde in de organisatie, maar de cursussen staan al een aantal jaar op herorganisatie (hoelang heb je nodig voor een cursus te reorganiseren?). En last but not least zelf ben ik nu geen diabeet meer, hiephoi jippieyahee, en heb ik een heel ander leven gekregen dan ik tot nu toe heb gehad. Ik ben er ontzettend gelukkig mee, maar dat heeft wel ertoe geleid dat ik andere prioriteiten stel aan mijn vrije tijd.

Ach en verder…..gaat alles zijn gangetje, nog niks gehoord over de nieuwe auto. Maar die komt wel. Ze verwachten dat ie binnenkomt in de 2de helft van februari, dat zou dus binnen nu en een week zijn. Dan is het dus afwachten of dat daadwerkelijk gaat lukken en wanneer we hem kunnen ophalen. We zien het wel.

Nou dat was het weer voor even, tot de volgende inspiratie-stoot er weer aan komt

…..wat een vreselijk weer, het is écht genoeg geweest!

Koud, guur, regen af en toe wat hardere regen oftewel hagel of sneeuwbuitjes. Gelukkig blijft niks liggen, maar het is vies vochtig en vooral op de stenen (straat, tuin e.d.) erg glad van de aanslag. Het groen, de algen en weet ik hoe het heet allemaal, heeft vrij spel. Al enkele keren heb ik de hogedrukreiniger willen pakken om de stenen eens goed af te spuiten. Maar het heeft zo weinig zin, het blijft vies guur en herfstachtig weer. Dus voor je het schoon hebt zit er weer aanslag.
Gisteravond leek het alsof we aan de kust zaten, windkracht: 9  fikse storm . De wind joeg om het huis en het blies vervaarlijk alles weg wat hem voor de “voeten” kwam. Mijn tuintafeltje in de achtertuin stond scheef tegen de schuur aan (op 2 pootjes), alsof het zat te wippen op een stoel zoals kinderen dat wel eens doen.

Overal waar je kijkt zie je vieze nattigheid. Zelfs de mensen kijken vies als ze over straat lopen. Volgens mij kun je daaruit concluderen dat iedereen echt toe is aan wat zon. Zon, volgens mij is ze zelf op vakantie!!! Zal er wel aan toe zijn denk ik dan. Wij ook! We hebben dan ook geboekt.

Deze zomer gaan we naar Venetië en Rome! Het Colosseum en andere oude ….ehm sorry ….historische gebouwen kijken. Sfeer snuiven uit de oude Romeinse tijd! Lopen door de geschiedenis, de weg van de gladiatoren afleggen, hun slachtveld bezoeken en eren. Waar onze voorouders letterlijk voor de leeuwen werden geworpen……..hè bah wat klinkt dat opeens zo kil en vreselijk als je dat zo schrijft. Terwijl het zo een prachtige en rijke geschiedenis is.

Rome de stad die Nero in brand liet steken en vervolgens de schuld aan de Christenen gaf. Op diezelfde “leeggekomen plaats” zijn Domus Aurea liet bouwen. daar zelf vervolgens nooit in heeft gewoond omdat in het jaar dat het bijna voltooid was (68 na Chr. Nero stierf door zelfmoord.
De stad waar zoveel verschillende Cesars hebben geregeerd, de Flavische dynastie. De stad waar Paulus (ja de apostel) werd onthoofd. Ach ik kan er uren over doorgaan! Zo een rijke historie.

We hebben er een week een apartement/huisje met airco, Snoopy gaat mee, moet ook cultuur snuiven hè!

En dan Venetië, of beter eerst Venetië daarna door naar Rome.

Venetië, stad van de venetiaanse Carnaval, van oa. Marco Polo, Giacomo Casanova, en de componisten Montoverdi en vivaldi. hoofdstad van de regio Veneto en van de provincie Venetië,  deel van het vroegere Byzantijnse Rijk. Geëerd en geroemd vanwege zijn sterke vloot, die het Byzantijnse Rijk moets beschermen. Hierdoor kreeg venetië steeds meer vrijheden en op ene gegeven moment werd het zelfs een bedreiging voor Byzantium.

Op 12 mei 1797 veroverde Napoleon de stad, waardoor Venetië na meer dan duizend jaar zijn onafhankelijkheid verloor, maar al hetzelfde jaar tekende hij het Verdrag van Campo Formio, waarmee de stad onderdeel werd van het door de Oostenrijkers gecontroleerde koninkrijk Lombardije-Venetië. Op 18 januari 1798 namen zij de stad over. Tijdens het Wener Congres van 1814-1815 werd deze beslissing bekrachtigd. In 1861 ontstond het Italiaanse koninkrijk, maar pas in oktober 1866 kwam ook Venetië daarbij.

Ons onderkomen aldaar:

edit:
En terwijl ik de foto’s bij deze blog ben aan het zetten, breekt de zon door!!!!!!!!! Het is niet te geloven, maar zo lekker om te zien! Alsof ze het voelde dat ze terug van vakantie moest komen omdat wij hier erg ongeduldig worden

Vandaag weer naar Leuven op controle. Het normale leven begint te wennen, want bij aankomst op de parkeerplaats bleek dat ik mijn parameterboekje had vergeten (boekje met waardes zoals urinedebiet, bloeddruk en hartslag gewicht en temperatuur).  Maar ach de arts vond het niet erg. We waren om half 8 in Leuven, kregen een nummertje om bloed te prikken. Mijn nummer was: jawel 11. Hoe kan het ook anders. Ik zeg niet voor niks dat ik iets met 11 heb Vandaar ook mijn gouden elfje aan mijn ketting.

Om 9 uur was ik al bij de arts. Alles was goed, uiteraard waren de bloeduitslagen van nu nog niet binnen. Daar kan ik vanavond of morgen over gebeld worden, indien er iets zou zijn. Maar het lichamelijk onderzoek wees uit dat alles goed gaat! De arts zei ook meteen, evenals de professor: Het gaat goed, we gaan stoppen met de medrol (=prednison) en de ijzertabletten. Wel hebben we de afspraak gemaakt dat als blijkt dat over een poosje weer het hb-gehalte aan de lage kant is, er een onderzoek moet plaatsvinden waar dit vandaan komt. Logisch ook, maar we gaan ervanuit dat dit bij het herstel hoorde en niet terugkomt.

Verder heb ik zowel op de heenweg als de terugweg gereden. Dus ten we thuiskwamen (ook nog even boodschappen gedaan onderweg) was ik wel gaar. Maar na de lunch ging het alweer beter.

Verder geen nieuws, alles goed, dus we gaan door zoals we bezig zijn! Oja was weer een kilo afgevallen t.o.v. de vorige controle. Dit gaat lekker!!!!!!!!!!!!

tot latersssssssssssssssssssssssssssssss

Het gaat de goeie kant uit met de conditie! Elke dag merk ik dat het beter gaat. Wandelen is een fluitje van een cent, dat doe ik graag en zie er ook niet meer tegenop om een flink stuk te moeten trappelen. Boodschappen doen gaat als een speer en als ik thuiskom ben ik alleen moe van alles op te bergen. Ik mag nog steeds niet tillen dus het is beetje bij beetje opbergen en dáár word je juist zo moe van. Dit moet in het lage kastje, dit moet in het hoge kastje, dan weer laag dan weer in de kelder, dan weer in de keuken….nouja je kent het vast wel. Maar goed ook dat gaat steeds beter.

Slapen tussendoor doe ik dus gewoon niet meer, heb ik niet meer nodig. Ik rúst wel, maar slaap niet meer bij. Het rusten is dan even lekker met de pootjes hoog in de luie stoel en heerlijke bak koffie erbij (of thee of chocomel of wat dan ook ).

Fietsen heb ik nog niet geprobeerd. Niet uit luiïgheid, maar gewoon puur vanwege de koude! Het is echt veel te koud om op de fiets te stappen.
Ik heb inmiddels mijn scootertje weer eens gestart en terwijl het ding warm liep (tja na zo een lange stilstand moet je hem eens uitproberen of ie het nog wel doet ) kreeg ik toch een partij interesse om erop te gaan rijden. Dit in tegenstelling tot afgelopen maanden, waarbij ik zowat een hartverzakking kreeg bij de gedachte aan een ritje alleen al! Dus ook dat is een vooruitgang. Echter weer vanwege de kou én vanwege de gladheid die dag heb ik het toch nog niet gewaagd. Komende week echter zal ik er echt wel eens opstappen en eens even een klein tochtje door het dorp gaan maken!

Wat hebben we nog? Oja traplopen…… dat gaat ook al super, al heb ik soms nog van die wiebelbeentjes. Maar vanmorgen hupte ik de trap op als een jong veulen .

Het voelt zó vrij, dat kun je je echt niet voorstellen! Geen bewegingsbeperking meer na jaren van oververmoeiheid (puur door die stomme nieren), een half vergiftigd lichaam (weer door diezelfde nieren) een gewicht om U tegen te zeggen (weer de schuld van die nieren, nee niet helemaal, kwam ook door de diabetes, de insuline, de insulinepomp bijspuiten bij hypers, bijeten bij hypo’s. Het doet allemaal geen goed aan je gezondheid.)

Nee ik stak dus absoluut niet in een goed vel (was ook wel te zien aan me trouwens). En nu…… nog 8 dagen en het is een half jaar geleden dat ik 7 tot 8 uur onder zeil ben geweest en dat ik een heel ander leven heb mogen ontvangen! Ik ben zó intens gelukkig met mijn nieuwe organen, mijn nieuwe conditie, mijn nieuw leven, dat ik het nog steeds dagelijks van de daken zou kunnen schreeuwen. Ik doe het niet….. heb geen torentje op mijn huis waar ik in zou kunnen gaan staan gillen. En of de buurt me dat in dank zou afnemen….ik vrees het niet . Daarom maar via mijn website!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Morgen mag ik weer eens naar Leuven, je zou bijna afkickingsverschijnselen krijgen als je nog maar zo weinig hoeft te gaan. Maar ik niet hoor ik kan er héél makkelijk aan wennen!!!!!

Dusse morgen of overmorgen kunnen jullie weer een verslag lezen over mijn bezoekje aan Leuven (ligt eraan wanneer ik de labuitslagen krijg! )

tot latersssssssssssssssssssssssssssssss