Het roept toch altijd wat melancholische gevoelens bij me op, die laatste dag van het jaar.

De tijd vliegt voorbij als wolken aan de lucht, de tijd raast voorbij als het water van een kolkende rivier dat zich haast om naar de zee te komen. Wij varen mee, dobberend op een vlot en voelen zo nu en dan de shokken als het water ons tegen een obstakel in de rivier drukt. Maar voelen ook de rust wanneer het water glad als een spiegel in de zon schijnt. Wij varen erop mee, dobberend en wachtend wat er ons op ons pad komt.

Nou het afgelopen jaar heeft alleen maar goeds gebracht, mijn leven heeft een drastische wending genomen en gaat telkens bergop. Er is een hoop veranderd.
Zelf ben ik ook veranderd, volgens mijn dochter ben ik relaxter geworden, veel gemoedelijker en vrolijker. Dat merk ik ook wel eigenlijk hoor, maar het is toch wel erg prettig als anderen dat ook merken. Ik ben ook opener geworden. Door alles van de afgelopen jaren een plekje te hebben gegeven lijkt het allemaal betrekkelijker, makkelijker mee om te gaan. Gewoon relaxter.

Ik heb geen zin in neuzelverhalen, vrienden die ergens mee zitten, ik kan er beter afstand van nemen. dat wil niet zeggen dat ik niet geïnteresseerd ben in hun verhaal, dat ben ik zeker wel. Als ik kan wil ik ook best raad geven. Maar het is makkelijker om het daarna naast me neer te leggen en hun de keus te laten iets met de raad te doen ipv voorheen alles voor anderen te willen oplossen. Je kan namelijk geen problemen oplossen voor anderen, alleen een luisterend oor bieden.Dat zijn een aantal zaken die ik heb geaccepteerd, en niet zoals voorheen er toch tegenin proberen te gaan. Inderdaad relater dus in eigenlijk alles. M.a.w. ik kan er makklijker vanaf een afstandje naar kijken.

Deze laatste dag van het jaar begon met een telefoontje van een vriendin (transplantatielotgenootje en tevens dierbare vriendin) met de mededeling dat een wederzijdse vriendin om half 7 vanochtend een oproep heeft gehad voor niertransplantatie! Ik was gelijk helemaal wakker en heb meteen een kaarsje aangestoken. Zojuist is haar orgaan geland op schiphol en is onderweg naar het ziekenhuis voor de welbekende kruisproef. Het wordt dus nog spannend deze laatste dag van het jaar. Ik hoop van ganse harte voor haar om een nieuw jaar met een nieuw leven tegenmoet te zien! Denken jullie vandaag even aan Bianca alsjeblieft.

Verder doen wij het rustig aan vandaag om vanavond een mooi jaar af te sluiten waarin weer nieuwe vriendschappen zijn gesloten, andere wegen zijn ingeslagen. Om dan om middernacht te klinken op een nieuw geboren fantastish jaar!!!

Voor jullie allemaal:

en maak er een geweldig 2010 van!

edit:

edit: De transplantatie gaat niet door helaas, de donornier was niet goed genoeg……. ik duim dat ze snel een nieuwe oproep krijgt!!

Eerste Kerstdag 1961 ik weet het nog zo goed, mijn konijnenhok was leeg…..

Haha nee hoor geintje, maar het is weer eerste kerstdag en mams is jarig en het is weer megagezelliig. Heerlijk Kerstmis, ik vind het gewoon een heel gezellige tijd. Samenzijn met je dierbaarsten en genieten van mekaars gezelschap.

Daarbj is het nu extra gezellig want het vieze snneeuwweer lijkt hier voorbij! Alle sneeuw is weg door de warme regen vandaag en ik ben er niks rouwig om. Ik heb het niet op koud weer en sneeuw. Ik krijg het in deze tijd van het jaar niet warm en verlang dan vreseljk naar korte broeken- en t-shirtsweer. Maar nu ik net zag dat het hier mogen een graadje of 5 wordt ben ik alweer een gelukkig mens!!

Verder gaat het hier zijn gangetje, geen nieuws is goed nieuws en we gaan lekker hier. Ik sta alweer versteld van hoe snel het afgelopen jaar weer voorbij is gevlogen. Ik ben dankbaar voor de mogelijkheden die ik geboden krijg en derhalve is deze tijd van het jaar voor mij een heel spciale tijd!

Voor iedeeen die ik ken, wens ik een hee fijnen gezegend kerstfeest. Tevens maak ik van de gelegenheid gebruik iedereen ook een geweldig uiteinde te wensen en een mega fantastisch en vooral gezond 2010.

Tja afgelopen periode hebbenw e toch wel wat aan de hand gehad. mam die haar pols heeft gebroken (en nog steeds herstellende is daarvan), pap die een zweepslag in zijn been had(is gelukkig goed gekomen), Adriana omver gereden door een brommer(waarvan de verzekering nog steeds bezig is). En afgelopen zondag had ik het voor mijn horens!

Ik ging Adriana ophalen van het dansen en ben netjes vertrokken van thuis uit. Hier op de grote weg(nouja hoe groot kan die weg zijn in een gat als waar wij wonen?) zag ik een auto naderen, en de kruising willen nemen. Ik rem netjes en gleed gewoon door op het natte wegdek!!! Dus het was even een flinke boem en de auto’s kusten mekaar. Niet helemaal mijn idee van een rustige zondagavond…..

De bestuurster was helemaal over de rooie en bleef maar tieren en donderen. Alsof ik zoiets express doe! Oma kwam nog naar buiten en deed ook nog een duit in het zakje door maar te lopen donderen. Op een gegeven moment heb ik aangegeven dat ik dit dus echt niet met opzet heb gedaan, maar dat het natte wegdek niet echt meewerkte….oma was snel verdwenen .

Samen met de vriend van de bestuurster heb ik een schadeformulier ingevuld en een situatietekening gemaakt. Hun auto bleek ook nog tegen het rotondepaaltje te zijn aangegleden, dus die was aan beide zijden beschadigd. Toen uiteindelijk de politie kwam (wij hadden al alles geregeld, controleerden ze het schade formulier en waren weer weg. tja als je zelf al alles gedaan hebt hoeven deze beste mensen ook niks toe te voegen.

Mijn auto had voor ruim 3300 euro schade, maar is inmiddels weer netjes thuis en helemaal in orde! Hoe het met de tegenpartij staat, dat hoor ik nog. Wel bleek dat zij toch wel heel wat schade hadden, ze konden zelfs niet meer rijden met hun wagentje. Ik reed niet harder dan 25 km, maar volgens de bestuursters konden zij dus niet meer verder rijden. Het was een atraatje……..dusse niet echt een stevige auto als je een dergelijke lichte boem al zoveel schade hebt……

Gelukkig was er alleen blikschade, maar hoewel ik ter plekke uiterlijke schijn heel kalm was, ben ik bij thuiskomst toch in een lichte shock geraakt. Had het ijs en ijskoud en bibberde een heel eind weg! Die nacht ook niet geslapen en de dag erna alles geregeld met de verzekeringsagent en het schade herstelbedrijf. Vandaag kon ik mijn auto ophalen en de leenwagen inruilen….toch wel weer heerlijk om je eigen auto te hebben. Hoewel de leenauto (een fiat ehm sorry ford fiasco fiesta) zeker niet slecht reed. was een heel leuk wagentje en ik heb er in die 3 dagen maar liefst 20 km mee gereden….ja jullie lezen het goed 20 km! haha. Tja geluk bij een ongeluk had ik deze week bitterweinig gepland staan.

Maar goed de cirkel is rond en dus hebben we allemaal iets gehad. De komende 40 jaar graag niks meer (en ik doe meteen een schietgebedje naar boven en bedank mijn beschermengeltje M)