Ook heerlijk om mee te zingen! Het nummer is uit de 80-er jaren maar het blijft gewoon super.

There’s a boy I know he’s the one I dream of.
Looks into my eyes takes me to the clouds above.
Oh I lose control can’t seem to get enough.
When I wake from dreamin’ tell me is it really love?

How will I know? (Girl trust your feelings)
How will I know?
How will I know? (Love can be deceivin’)
How will I know?

How will I know if he really loves me?I say a prayer with every heartbeat.
I fall in love whenever we meet.
I’m asking you ’cause you know about these things.
How will I know if he’s thinking of me?
I try to phone but I’m too shy - can’t speak.
Falling in love is so bitter sweet.
This love is strong why do I feel weak?

Oh wake me
I’m shakin’; wish I had you near me now.
Said there’s no mistakin’ what I feel is really love.

How will I know if he really loves me?I say a prayer with every heartbeat.
I fall in love whenever we meet.
I’m asking you ’cause you know about these things.
How will I know if he’s thinking of me?
I try to phone but I’m too shy - can’t speak.
Falling in love is so bitter sweet.
This love is strong why do I feel weak?

If he loves me - if he loves me not -
If he loves me - if he loves me not -
If he loves me - if he loves me not -
How will I know if he really loves me? . . .
How will I know? How will I know? How will I know?
How will I know? - I say a prayer - how will I know?
How will I know? - I fall in love - how will I know?
How will I know? - I’m asking you - how will I know?

en nog eentje:

Well there’s a bridge and there’s a river that I still must cross
As I’m going on my journey
Oh, I might be lost

And there’s a road I have to follow, a place I have to go
Well no-one told me just how to get there
But when I get there I’ll know
Cuz I’m taking it

Chorus:
Step By Step, Bit by Bit,
Stone By Stone (Yeah), Brick by Brick (Oh, yeah)
Step By Step, Day By Day, Mile by mile (ooh, ooh, ooh)

And this old road is rough and ruined
So many dangers along the way
So many burdens might fall upon me
So many troubles that I have to face

Oh, but I won’t let my spirit fail me
Oh, I won’t let my spirit go
Until I get to my destination
I’m gonna take it slowly cuz I’m making it mine

Chorus:
Step By Step (you know I’m taking it), bit by bit (bit by bit, come move),
stone by stone (yeah), brick by brick (brick by brick by brick by brick mmm…)
Step by step (step by step uh-huh), day by day (day by day-ee),
mile by mile (ooh), go your own way.

Say it, baby, don’t give up
You got to hold on to what you got,
Oh, baby, don’t give up,
You got to keep on moving on don’t stop (yeah yeah).
I know you’re hurting, and i know you’re blue,
i know you’re hurting but don’t let the bad things get to you.

Chorus:
I’m taking it step by step (ohohoh), bit by bit (bit by bit come move),
stone by stone (stone by stone yeah), brick by brick (brick by brick by brick by brick),
Step by step (i’m gonna take it now),day by day (day by day-ee),
mile by mile (ooh), go your own way!

(c’mon baby got to keep moving),
i’m taking it step by step), bit by bit,
stone by stone (yeah, stone by stone), brick by brick
c’mon baby,
step by step keep on moving, day by day (day by day-ee),
mile by mile by mile by mile,go your own way,
c’mon baby got to keep moving, bit by bit (bit by bit, bit by bit)….

Gisteravond weer onze wekelijkse dansavond. Ik zag er een beetje tegenop, omdat ik nog met Adriana in mijn gedachte zat. We zijn ’s middags nog naar de huisarts geweest, omdat ze last blijft houden van hoofdpijnen en duizelingen, evenals pijn in haar onderrug en haar nek. Zelf legt ze het op haar ongeluk, want “mam dit is allemaal begonnen na dat ongeluk”. Dus we togen naar de huisarts en deze heeft besloten om opnieuw foto’s van haar ruggengraat te maken. Om te kijken of daar niet iets verkeerd zit.

Ze verwacht hiet dat er iets uitkomt, gaf ze aan. Waarop Adriana meteen insprong en zei, maar waar komen die hoofdpijnen en duizelingen dan vandaan? En wat kan ik eraan doen. Uiteraard zoals altijd bij artsen werd het op stress gelegd, stress van school, stress van d e puberteit, nouja het hele stress verhaal is toch wel het eerste waar een arts aan denkt.

Weet nog dat mijn vader 25 jaar heeft gelopen met vreselijke rugpijnen, dat ie nog bijna geen adem meer kon halen. Was allemaal stress volgens de heren doktoren. Totdat ie een keer bij een chinese arts kwam, die het meteen zag. Bechterew…….bloedonderzoek en ja hoor het bezinksel was dusdanig hopog dat dit alleen maar kon wijzen op Bechterew. En dan loop je dus 25 jaar met ondragelijke pijnen, stress…… als ik het woord alleen al hoor, dan schiet ik spontaan in de stress

Maar goed terug naar het dansen, allereerst kwam ik net te laat binnen, dat gebeurt me niet meer! Mijn danspartner zat op me te wachten en stelde me gerust dat ie er zelf ook net pas was. Lief van hem hè.

Daarna lekker de dansvloer opgegaan met een blarenpleister op de hakken voor de nieuwe dansschoenen en hups zwieren over de vloer. Nu merken we allebei dat hoe langer we weer dansen we automatisch de vervolgstappen gaan doen. Iets wat dus niet geheel de bedoeling is……maar het gaat gewoon op de automatische piloot. Na de engelse wals en de tango was het de beurt aan de ehm, tja? geen idee meer eigenlijk, samba? We hebben grote lol om wat onze dansleraar allemaal verteld. Hij brengt het met de nodige humor en plezier, dus dat zit wel snor daar!

Nog nieuwe stappen geleerd bij de samba en de chachacha en daarna was het alweer voorbij. Maar zowel de les, als het daarna nog wat gezellig napraten onder het genot van een drankje hebben me enorm goed gedaan. Even de gedachten op iets anders, even gewoon lekker ontspannen en dansen met een leuke danspartner, die ook niet om een woord verlegen zit gelukkig en ook een hoop humor heeft. Het was megagezellig en deed me echt even goed!

Verder nog meer leuke dingen in het verschiet, dit weekend naar het stuk Julius Ceasar in Maastrichts dialect, het moet geweldig zijn, dus ik verwacht er ook wel veel van. En we hebben een heerlijke vakantie geboekt naar WENEN!!! Normaal nemen we Snoopy altijd mee, maar deze keer mag ie bij mijn oom en tante gaan logeren, die dagen. De schatten! Ze boden spontaan aan om op ons kleine muppie te passen! Zó geweldig lieffffffffff, dikke kusssssssssssssssssssss. Snoopy is zelf helemaal gek op zijn ome Theo en Tante Annelies, dus die zal ons zeker niet missen! Ik zal haar zeker missen, maar het is ook wel erg lekker om zonder hondje op vakantie te gaan en gewoon overal naar binnen te kunnen. Om even niet te hoeven denken aan op tijd de hond uitlaten, maar dan even echt vakantie vieren! Ik verheug me er al enorm op!!

Met andere woorden, het gaat hier weer de goede kant op, het weer is goed, niet te koud en de tuindeuren staan hier dagelijks lekker open, de zon schijnt en ik geniet weer.

Zo nu ga ik eens richting stembureau, want stemmen doe ik altijd!! En daarna even met mijn dansschoenen terug, want zelfs mijn blarenpleister was van buitenaf gescheurd, door de dansschoen….dat moeten we niet hebben, zo geneest mijn blaar natuurlijk nooit! Sterker nog, ik loop nu maar weer met een verbandje met Jodium erop. Dat werkt bij mij nog altijd het beste als iets moet helen.

groetjes en tot latersssssssssssssssssssssssssss

Hier in Maastricht is het momenteel lekker weer, zonnetje schijnt, de storm heeft9 zo lijkt het, de winter weggejaagd. Heerlijk, ik heb de deuren open en de frisse lentelucht komt heerlijk naar binnen. Je krijgt spontaan zin om de voorjaarsschoonmaak te gaan doen.

Ik hoor ook weer mensen in de buurt in de weer met de hogedrukspuiten. Dat is hier in de tuin ook weer nodig, aangezien ik de tuin op het noorden heb, heb ik veel last van groene tegels (en nee die kleur hebben ze niet van zichzelf ).

Dus als het weer zo blijft ga ik begin volgende week de tuin ook weer eens schoonspuiten.

Verder gaat het hier allemaal gewoon door, het gevoel van het andere blog is nog niet helemaal weg, maar ik hoop van harte en werk er zelf ook aan, dat dat negatieve gevoel weer eens verder trekt, wellicht naar anderen of beter nog, gewoon helemaal in rook opgaat.
Misschien ligt het aan hetw eer van de afgelopen maanden, misschien aan mezelf, ik weet et niet, maar het zal vast weer verdwijnen.

Carnaval was heerlijk, lekker op stap geweest en die dagen waren gewoon heerlijk met vrienden en familie, lekker genoten. Uiteraard ook carnavalstraditie hoog gehouden en op dinsdag blijven hangen tot het “Mooswief” was neergehaald op de Vrijthof. De dag erna een lekkere haring gegeten (rolmops in mijn geval), ter afsluiting. De pakjes zijn weer opgeborgen voor volgend jaar en het leven is weer zijn gangetje aan het gaan.

Verder geen nieuws hier, dus ik ga denk ik lekker de ramen eens wassen, heerlijk met dit weer!!

tot laterssssssssssssssssssssssss