Heel goed nieuws! vanmorgen om 5 uur al onder de douche, om rond 6 uur te vertrekken naar Leuven. Spanning, maar toch lol in de auto. Buikpijn, maar ja je moet erheen. Mezelf maar voorhouden dat alles goed is, maar dan nog zo een vreemd gevoel in de onderbuik.

Aangekomen in Leuven was ik als 5de aan de beurt. Dat komt zelden voor dat er maar zo weinig mensen zijn. Om kwart voor negen zat ik al bij de dokter in de spreekkamer (bloedgeprikt en al), nog geen uitslagen. Om half 11 teruggekomen en de arts zag me en zei meteen: Ik heb uw uitslagen binnen, alles is goed! Ik kon alleen uitbrengen, “echt?’”. En jawel ik kreeg de hele waslijst met uitslagen van zowel bloed als urine onderzoek in mijn handen gedrukt. Alle  waardes waren gewoon om door een ringetje te halen!

Kreatinine 117 en nog dalende, kalium 4,5. Mooier kan bijna niet!

Het was een enorme opluchting en zowel van mam haar schouders als de mijne viel een zware last. We haddden eigenlijk wel verwacht dat het allemaal goed zou zijn, maar het “vonnis” hangt toch een beetje als het zwaard van Damocles boven je. Het is niet gevallen dat zwaard.

Ik wilde het kamertje van de dokter al uitlopen, liep terug, nam haar hand en drukte haar de hand met heel veel emotie en blijdschap. Ik zag ook in haar ogen een blijdschap en ook wel een beetje een opluchting. Immers ze doen liever geen bioptie bij een nier/pancreas transplantatie. Omdat bij een bioptie altijd de kans (hoe klein ook) bestaat dat je orgaan en bloeding krijgt met alle gevolgen van dien.
Maar gelukkig is dat bij mij niet het geval geweest, alle waardes zijn weer goed, dus geen ziekenhuis meer voor mij, over 3 maanden terrug, hoeraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Blijft de vraag uiteraard waar het nu aan gelegen heeft, tja dat wordt nog uitgezocht, maar de grootste boosdoener lijkt toch het antibioticum (die het kreatinine omhoog heeft gewerkt) en het soepdieet voor het mega hoge kalium. Heb al voor mezelf besloten dat dat niet meer gedaan wordt, zowel die AB-kuur als het soepdieet. Dus eigenlijk is het van ondergeschikt belang wat de oorzaak is geweest, alles is weer vanzelf (met een beetje hulp van maggie  infuusjes ) goed gekomen en we gaan heerlijk verrder met ons leventje en vooral defenitief voorbereidenn op carnaval!! 

Ik ben dubbel opgelucht. Ten eerste uiteraard dat er niks aan de hand is en ik gewoon zoals eerder verwacht perfecte organen heb gekregen. En ten tweede dat ik nu gewoon zondag naar mijn dochters’ modellenexamen én dinsdag gaan dansen. Nu alleen nog weten hoelaat de les begint. Vanavond mijn danspartner maar eens bellen.

Tot latersssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss