Gisteravond weer onze wekelijkse dansavond. Ik zag er een beetje tegenop, omdat ik nog met Adriana in mijn gedachte zat. We zijn ’s middags nog naar de huisarts geweest, omdat ze last blijft houden van hoofdpijnen en duizelingen, evenals pijn in haar onderrug en haar nek. Zelf legt ze het op haar ongeluk, want “mam dit is allemaal begonnen na dat ongeluk”. Dus we togen naar de huisarts en deze heeft besloten om opnieuw foto’s van haar ruggengraat te maken. Om te kijken of daar niet iets verkeerd zit.

Ze verwacht hiet dat er iets uitkomt, gaf ze aan. Waarop Adriana meteen insprong en zei, maar waar komen die hoofdpijnen en duizelingen dan vandaan? En wat kan ik eraan doen. Uiteraard zoals altijd bij artsen werd het op stress gelegd, stress van school, stress van d e puberteit, nouja het hele stress verhaal is toch wel het eerste waar een arts aan denkt.

Weet nog dat mijn vader 25 jaar heeft gelopen met vreselijke rugpijnen, dat ie nog bijna geen adem meer kon halen. Was allemaal stress volgens de heren doktoren. Totdat ie een keer bij een chinese arts kwam, die het meteen zag. Bechterew…….bloedonderzoek en ja hoor het bezinksel was dusdanig hopog dat dit alleen maar kon wijzen op Bechterew. En dan loop je dus 25 jaar met ondragelijke pijnen, stress…… als ik het woord alleen al hoor, dan schiet ik spontaan in de stress

Maar goed terug naar het dansen, allereerst kwam ik net te laat binnen, dat gebeurt me niet meer! Mijn danspartner zat op me te wachten en stelde me gerust dat ie er zelf ook net pas was. Lief van hem hè.

Daarna lekker de dansvloer opgegaan met een blarenpleister op de hakken voor de nieuwe dansschoenen en hups zwieren over de vloer. Nu merken we allebei dat hoe langer we weer dansen we automatisch de vervolgstappen gaan doen. Iets wat dus niet geheel de bedoeling is……maar het gaat gewoon op de automatische piloot. Na de engelse wals en de tango was het de beurt aan de ehm, tja? geen idee meer eigenlijk, samba? We hebben grote lol om wat onze dansleraar allemaal verteld. Hij brengt het met de nodige humor en plezier, dus dat zit wel snor daar!

Nog nieuwe stappen geleerd bij de samba en de chachacha en daarna was het alweer voorbij. Maar zowel de les, als het daarna nog wat gezellig napraten onder het genot van een drankje hebben me enorm goed gedaan. Even de gedachten op iets anders, even gewoon lekker ontspannen en dansen met een leuke danspartner, die ook niet om een woord verlegen zit gelukkig en ook een hoop humor heeft. Het was megagezellig en deed me echt even goed!

Verder nog meer leuke dingen in het verschiet, dit weekend naar het stuk Julius Ceasar in Maastrichts dialect, het moet geweldig zijn, dus ik verwacht er ook wel veel van. En we hebben een heerlijke vakantie geboekt naar WENEN!!! Normaal nemen we Snoopy altijd mee, maar deze keer mag ie bij mijn oom en tante gaan logeren, die dagen. De schatten! Ze boden spontaan aan om op ons kleine muppie te passen! Zó geweldig lieffffffffff, dikke kusssssssssssssssssssss. Snoopy is zelf helemaal gek op zijn ome Theo en Tante Annelies, dus die zal ons zeker niet missen! Ik zal haar zeker missen, maar het is ook wel erg lekker om zonder hondje op vakantie te gaan en gewoon overal naar binnen te kunnen. Om even niet te hoeven denken aan op tijd de hond uitlaten, maar dan even echt vakantie vieren! Ik verheug me er al enorm op!!

Met andere woorden, het gaat hier weer de goede kant op, het weer is goed, niet te koud en de tuindeuren staan hier dagelijks lekker open, de zon schijnt en ik geniet weer.

Zo nu ga ik eens richting stembureau, want stemmen doe ik altijd!! En daarna even met mijn dansschoenen terug, want zelfs mijn blarenpleister was van buitenaf gescheurd, door de dansschoen….dat moeten we niet hebben, zo geneest mijn blaar natuurlijk nooit! Sterker nog, ik loop nu maar weer met een verbandje met Jodium erop. Dat werkt bij mij nog altijd het beste als iets moet helen.

groetjes en tot latersssssssssssssssssssssssssss